กิลเบอร์ตา
Department
ENDFIELD INDUSTRIES
Battle Tag
Natural
Attributes
Base Attributes
Combat Stats
Critical Stats
Other Stats
Profile Records
ข้อมูลพื้นฐาน
<@profile.key>โค้ดเนม: กิลเบอร์ตา เพศ: หญิง การรับรองความถูกต้อง: โรดส์ไอแลนด์ วันเกิด: 28 พฤศจิกายน เผ่าพันธุ์: วัลโป [สถานะการติดเชื้อโรคออริพาธี] ออริพาธีเป็นลบ อ้างอิงจากรายงานการตรวจสุขภาพ [การตรวจร่างกายแบบบูรณาการ] ความแข็งแรงทางสรีรวิทยา: มาตรฐาน ทักษะการต่อสู้: ธรรมดา ปฏิภาณไหวพริบเชิงยุทธวิธี: ปกติ การผสานเวทออริจิเนียม: ยอดเยี่ยม</>
ข้อมูลสรุปจากฝ่ายทรัพยากรบุคคล
<@profile.key>ตามคำแนะนำของโรดส์ไอแลนด์ ตอนนี้กิลเบอร์ตาทำงานอยู่ในแผนกเทคนิคผู้เชี่ยวชาญพิเศษของ Endfield อินดัสทรีส์ ก่อนมารายงานตัวที่ Endfield อินดัสทรีส์โอเปอเรเตอร์กิลเบอร์ตาได้ใช้เวลาสองปีในการเดินทางในทาลอส-II ในฐานะผู้ส่งสาร เธอได้ยื่นมือช่วยเหลืออย่างจริงใจให้กับผู้คนมากมายทั่วแผ่นดิน ในคำพูดของเธอเอง "การเดินทางครั้งนั้นได้หล่อหลอมให้ฉันเป็นตัวฉันในวันนี้" แต่นั่นแหละ การเดินทางของเราทุกคนก็กำหนดให้เราเป็นอย่างที่เราเป็นตอนนี้ไม่ใช่เหรอ? โอเปอเรเตอร์กิลเบอร์ตาเชื่อจริงๆ ว่า "การแบ่งปันคือการใส่ใจ" และนั่นคือสิ่งที่ฉันชื่นชมในตัวเธอมาก เกือบทุกคนในยานตี้เจียงต่างก็ได้รับของขวัญเล็กๆ จากเธอ สำหรับของฉัน... มันคือแผ่นบันทึกเสียงเพลงอิเล็กทรอนิกส์ — เหมาะสำหรับเปิดตอนเขียนสรุปงานแผนกทรัพยากรบุคคล ฉันไม่เคยเห็นใครใส่ชุดแดงทั้งตัว แล้วเปล่งประกายออกมาครบทุกเฉดสีแบบนี้มาก่อนเลย เธอเหมือนศูนย์รวมของความเป็นไปได้ไม่รู้จบ — แต่สุดท้ายเธอกลับเลือกเพียงทางเดียว... ขอโทษที หน่วยนี้ไม่ได้มีหน้าที่แต่งบทกวี — มาร์ติน มาร์วิน มาเลน, ผู้ช่วย, แผนกทรัพยากรบุคคล, Endfield อินดัสทรีส์</>
ไฟล์ 1
<@profile.key>เม็ดฝนเกาะพราวตามขอบร่มของกิลเบอร์ตา แต่ละหยดค่อยๆ พองตัวด้วยน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น ก่อนจะปล่อยให้แรงโน้มถ่วงพาไหลร่วงลงไป ก่อนที่หยดหนึ่งจะตกลงไปกระจายบนพื้น เธอก็ใช้เวทต่างๆ รับไว้กลางอากาศ แล้วปล่อยให้มันทรงตัวอยู่บนปลายนิ้ว นี่เป็นการเดินทางนอกโรดส์ไอส์แลนด์ครั้งแรกของเธอ ท้องฟ้ามักเป็นสีเหล็กกล้าที่กำลังหลั่งน้ำตา เธอเดินไปอย่างไม่รีบร้อน หยุดพักเมื่อรู้สึกอยากจะหยุด สายตาของเธอล่องลอยสลับไปมาระหว่างเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้นกับจดหมายในมือ – งานที่วอร์ฟารินมอบหมาย หน้าที่แรกของเธอในฐานะผู้ส่งสารแห่งทาลอส-II เธอเผลอใช้เวลามากเกินไปบนถนน มัวแต่มองสัตว์บรรทุกภาระเดินเชื่องช้า โบยบินเคียงข้างไปกับสัตว์ปีก หรือแม้แต่ปล่อยให้หยดฝนตามขอบร่มดึงดูดความสนใจ วอร์ฟารินไม่เคยกำหนดเส้นตายในงานส่งสารของเธอ เพียงแค่ให้กำลังใจ: "ออกไปดูโลกกว้างเถอะ" กิลเบอร์ตาเข้าใจสิ่งที่วอร์ฟารินอยากบอก: เธอต้องสร้างสายสัมพันธ์กับดาวดวงนี้ให้ลึกซึ้งขึ้น นั่นคือเป้าหมายหลักก่อนคิดถึงภารกิจ นั่นคือสิ่งที่เธอปรารถนาจะทำอย่างแท้จริงเช่นกัน แต่ว่าจุดหมายถัดไปคือที่ไหน? ดวงตาของเธอมองไปรอบๆ มีแสงประหลาดแวบวับอยู่เชิงเขา เหล่าสัตว์ป่าโอบล้อมใกล้หอคอยกลางทุ่งกว้าง สายลมพัดผ้าม่านไหวที่คลังไปรษณีย์ลิบตานั่น ทุกภาพที่เห็นล้วนเร้าความสนใจให้เธอรุดไปข้างหน้า "ค่อยๆ ไปก็ได้ ฉันมีเวลาเหลือเฟือ" กิลเบอร์ตาคิดกับตัวเองขณะมองจดหมายที่ปิดผนึกด้วยตราของบริษัทอุตสาหกรรม "อีกแค่นิดเดียว ฉันก็จะไปถึงที่นั่นแล้ว" จากนั้นเธอก็สะบัดหยดฝนให้ตกลงสู่ลำธารตรงหน้า เมื่อท้องฟ้าเปิด ผู้ส่งสารก็หุบร่มแล้วออกเดินทางต่อ</>
ไฟล์ 2
<@profile.key>ท่ามกลางความพริ้วไหวสีแดงชาด เธอก้าวลงสัมผัสพื้น ในมือมีทั้งลูกกวาดแสนหวาน กระดาษพับรูปสัตว์ และดินสอสีหลากสีสัน เด็กๆ แห่กันล้อมรอบคุณผู้ส่งสารแสนลึกลับ ผู้ซึ่งแวะมาเป็นครั้งคราวพร้อมของกิน ของขวัญ และเรื่องเล่าที่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน ทุกคนวาดภาพเหล่าสัตว์ปีกสีสันสดใสจากนิทานของเธอด้วยกัน แล้วพับฟอยล์เคลือบน้ำตาลเป็นกระจกเงาบานจิ๋วสะท้อนเงาของกันและกัน เมื่อเสียงระฆังยามเย็นดังขึ้น เธอกล่าวคำอำลากับเด็กแต่ละคน พร้อมเฝ้ามองพวกเขาวิ่งกลับบ้าน เด็กหญิงคนหนึ่งดึงกระโปรงของคุณผู้ส่งสารเบาๆ เธอไม่รู้จะไปไหน ด้วยสัมผัสที่อ่อนโยนที่ศีรษะของเด็กสาว ผู้ส่งสารได้ส่งเธอลอยขึ้นไปพร้อมเสียงร้องอย่างประหลาดใจหลุดออกจากริมฝีปากของเธอ ทั้งคู่ร่วมกันชมดวงจันทร์ไต่ขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน ในขณะที่ดวงดาวเรียงตัวกันเป็นกลุ่มดาวที่ปรากฏเพียงชั่วขณะ "คุณผู้ส่งสาร... คุณไม่กลับบ้านเหรอคะ?" เด็กหญิงกระซิบเสียงเบา ก้มหน้าลง เพราะรู้ว่าผู้ส่งสารจะจากเธอไปในไม่ช้า "บ้านของฉัน... อยู่ไกลเลยเส้นขอบฟ้าออกไป หรืออาจเรียกได้ว่า มันซ่อนอยู่เหนือท้องฟ้าและหลังดวงดาวเหล่านั้นเอง" "หลังดวงดาวงั้นเหรอคะ" "เธออยากไปเยี่ยมที่นั่นไหม" เด็กหญิงพยักหน้า แต่แล้วก็ส่ายหัว เธออยากไปมากๆ แต่ก็กลัวจะทำให้ผู้ส่งสารที่เธอรักต้องลำบากใจ "ไม่ต้องห่วงนะ ฉันได้บอกเพื่อนร่วมงานเรื่องเด็กหญิงผู้เฉลียวฉลาดแล้ว พวกเขาทุกคนก็อยากเจอเธอ" "จริงเหรอคะ?" "อาฮะ ฉันไม่มีทางโกหกเธอแน่ อ้อ เดี๋ยวนะ ถึงเวลาแล้ว" "ถึงเวลางั้นเหรอ?" "ปิดตาไว้นะแล้วอย่าแอบดู ในสาม ... สอง ... หนึ่ง ... แถ่นแท้น" มีคัพเค้กสองชิ้นปรากฏขึ้นในมือผู้ส่งสาร "โห..." "อิอิ วันีนี้วันเกิดของเธอใช่ไหมล่ะ แน่นอน ฉันต้องจำได้อยู่แล้ว! ชิ้นนี้ฉันให้เธอนะ" เด็กหญิงเบิกตากว้างจ้องไปที่ผู้ส่งสาร ขณะที่เธอจุ่มนิ้วที่เปื้อนครีมเข้าปาก แล้วยิ้มหวาน "ฉ- ฉันอยากไปเยี่ยมบ้านของคุณ..." สำหรับเธอแล้ว คัพเค้กชิ้นนี้เป็นสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้ ถูกถือไว้อย่างระมัดระวังเสมือนแก้วเปราะบาง ขณะนี้ในยานตี้เจียง เธอตั้งใจเรียนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อเป็นช่างเทคนิคประจำแผนกวิศวกรรม EF-ED ทุกครั้งที่มีอุปสรรคเกิดขึ้น เธอจะนำคัพเค้กไปที่ห้องบัญชาการ แล้วมองไปทางทาลอส-II เธอพบว่าตัวเองได้แรงบันดาลใจจากบุคคลในชุดสีแดงที่คุ้นเคย ซึ่งมักจะมีกลิ่นหอมหวานและความมุ่งมั่นติดตามเธอไปเสมอ</>
ไฟล์ 3
<@profile.key>บันทึกการฝึก I สภาพแวดล้อม: เซ็ตติง C แรงโน้มถ่วง: เซ็ตติง 2 หัวเรื่อง: กิลเบอร์ตา บันทึกโดย: ลิล ดอดจ์ ผลการฝึกของกิลเบอร์ตาเหนือกว่ามาตรฐานของทุกการวัดผล สำหรับเวทที่เธอเชี่ยวชาญ เราได้ปรับห้องโดยติดตั้งเครื่องสร้างสนามแรงโน้มถ่วงและจุดปลดปล่อยเชิงยุทธวิธี โดยคาดว่าจะต้องใช้เวลาปรับตัวค่อนข้างนาน ทว่าด้านสัญชาตญาณการต่อสู้ของเธอกลับเฉียบคมยิ่งกว่าที่ประเมินไว้ ภารกิจเสร็จสิ้นในเวลาเพียง 1/3 ของที่คาดการณ์ และสร้างความเสียหายข้างเคียงน้อยอย่างเห็นได้ชัด (ซึ่งถือว่าหาได้ยากสำหรับระบบที่เปราะบางพวกนี้ อย่างที่คุณก็รู้ดี) การควบคุมแรงโน้มถ่วงของเธอบ่งบอกถึงศักยภาพที่สามารถเปลี่ยนแปลงแบบแผนได้: นักกลยุทธ์ที่สามารถปรับเปลี่ยนสนามรบได้เอง หรืออาจถึงระดับผู้ทำลายกองยานได้ด้วยตัวคนเดียว ด้วยเหตุนี้ ฉันเชื่อมั่นว่าผู้บังคับการทุกคนจะต้องการตัวเธอไปร่วมปฏิบัติการอย่างแน่นอน ขั้นตอนถัดไปของเราชัดเจน: ช่วยให้กิลเบอร์ตาปลดปล่อยศักยภาพเต็มที่ของเธอและกลั่นสัญชาตญาณยุทธวิธีของเธอให้เฉียบคมยิ่งขึ้น ความสามารถของเธอสามารถพลิกสถานการณ์ได้ไม่ว่าภายใต้เงื่อนไขใด — และนั่นก็น่าตื่นเต้นสุดๆ บันทึกการฝึก VI สภาพแวดล้อม: เซ็ตติง S แรงโน้มถ่วง: เซ็ตติง 26 หัวเรื่อง: กิลเบอร์ตา บันทึกโดย: ลิล ดอดจ์ ในการฝึกซ้อมเมื่อเร็วๆ นี้ เราได้สำรวจการควบคุมเวทของกิลเบอร์ตา เมื่อเราเพิ่มจำนวนแหล่งแรงโน้มถ่วงแบบไม่กำหนดทิศทางเป็นแปดจุด การควบคุมสนามรอบๆ ของเธอกลับลดลงอย่างเห็นได้ชัด ส่วนใหญ่แล้วเธอยังคงรักษาแรงโน้มถ่วงรอบตัวเองให้คงที่ได้ แต่เมื่อถึงจุดเปลี่ยนแปลงสำคัญของสภาพแวดล้อม เธอก็ไม่สามารถทำให้พื้นที่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตรมีเสถียรภาพได้อีกต่อไป — หมายความว่าเธอไม่อาจรับประกันความปลอดภัยของเพื่อนร่วมทีมที่อยู่ใกล้เคียงได้ พารามิเตอร์และสภาวะแวดล้อมที่เกี่ยวข้องทั้งหมดได้ถูกอัปโหลดไปยัง EFDB แล้ว แม้ทาลอส-II ไม่น่าจะมีสถานการณ์ที่แหล่งแรงโน้มถ่วงหลายจุดเปลี่ยนแปลงโดยไม่อาจคาดเดาได้ แต่ความเสี่ยงที่โอเปอเรเตอร์ของเราต้องเผชิญนั้นขยายออกไปไกลกว่าดาวเคราะห์ดวงนี้ ในบางระดับความลึก สภาพของสนามรบอาจเกิดขึ้นได้ทุกรูปแบบ กิลเบอร์ตาแสดงความไม่พอใจกับผลงานของตัวเองเล็กน้อย แต่ความจริงนั้นเธอทำได้ดีเกินพอแล้ว การฝึกนี้ถูกออกแบบมาเฉพาะเพื่อทดสอบขีดความสามารถของเธอ — และขณะนี้เป็นหน้าที่ของเราที่จะพัฒนาระยะการฝึกถัดไปให้เหมาะสมตามไปด้วย</>
ไฟล์ 4
<@profile.key>กิลเบอร์ตาพบกับพวกเขาครั้งแรกในสภาพที่มีผ้าปูเตียงสีขาวคลุมหัว ขณะกำลังเล่นซ่อนแอบกับเด็กๆ ในโรงพยาบาล ทันทีที่ประตูเปิดออกพร้อมเสียงลั่นเอี๊ยด เธอลอยตัวราวกับเมล็ดดอกแดนดิไลออนอยู่เหนือกลุ่มเด็กๆ ที่กำลังหัวเราะคิกคัก ก่อนพุ่งตรงเข้าใส่ผู้มาเยือนพร้อมกอดเต็มแรง "ฮะๆ จับได้แล้ว!" เธอดึงผ้าปูที่นอนออกอย่างมั่นใจในชัยชนะ แต่แล้วกลับต้องชะงักทันที ไม่ใช่เด็กที่หัวเราะคิกคัก แต่กลับเป็นคนแปลกหน้า บุคคลผู้สวมหน้ากากพิเศษ เอนศีรษะเล็กน้อยอย่างเงียบงันปนฉงน "โอ๊ะ..." กิลเบอร์ตาถอยกรูด มือทั้งสองตวัดกลับมากอดอกทันที รอยยิ้มเจื่อนๆ แวบขึ้นบนใบหน้าของกิลเบอร์ตาพร้อมความทรงจำที่แล่นกลับมา ปากที่กำลังจะเอ่ยคำขอโทษได้แต่ค้างอยู่แบบนั้น "เครื่องแต่งกายแบบนั้น ... หน้ากากแบบนั้น ... ไม่มีทาง..." กิลเบอร์ตาเคยจินตนาการถึงวิธีที่ทั้งคู่อาจพบกันนับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยคิดว่าจะเป็นแบบนี้ "คุณคงเป็นกิลเบอร์ตา, ใช่ไหม? ฉัน... เอ่อ ฉันคิดว่าคุณก็คงรู้อยู่แล้วว่าฉันเป็นใคร" น้ำเสียงที่เปล่งออกมาไม่ได้เปี่ยมด้วยอำนาจก้องกังวาน ทว่ากลับฝังลึกในความทรงจำดุจเพลงกล่อมที่จำได้เพียงลางๆ ใบหน้าของกิลเบอร์ตาแดงก่ำ เมื่อเหตุการณ์ที่เธอพลาดพลั้งก่อนหน้านี้วนซ้ำในหัว เธอก้าวถอยหลังไป จนเท้าไปสะดุดกับเตียงผู้ป่วยในโรงพยาบาล ทำให้เธอล้มลงไปที่ขอบเตียงนั้น "ฉ-ฉัน... ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่..." "ฉันได้ยินมาว่ามีเด็กบางคนได้รับการช่วยเหลือและถูกพามาที่นี่ เลยแวะมาดูพวกเขาหน่อย ว่าแต่ว่า... เมื่อกี้คุณทำอะไรอยู่เหรอ...?" "อ๋อ เอ่อ—เล่นซ่อนแอบน่ะ เด็กๆ เริ่มเบื่อกันแล้ว ฉันเลยคิดว่าเล่นเกมด้วยกันน่าจะช่วยให้พวกเขาสนุกขึ้นบ้าง" "ซ่อนแอบ... อย่างนี้นี่เอง" จากนั้นหยิบผ้าปูเตียงของกิลเบอร์ตาขึ้นมา "ถ้าอย่างนั้น ในเมื่อคุณจับฉันได้ แบบนี้แปลว่าฉันต้องเป็น ‘คนหา’ ใช่ไหม?" "เอ๋? แต่คุณคือ..." "พวกเขาจัดตารางให้ฉันไปกล่าวสุนทรพจน์ แต่เอาจริงๆ ฉันอยากเล่นกับคุณและเด็กๆ มากกว่า" "..." "เป็นอะไรไป?" เมื่อเห็นว่ากิลเบอร์ตาเงียบไป ร่างนั้นก็แตะที่แก้มของตนเองด้วยความงุนงงเงียบๆ "คุณไม่เหมือนกับที่ร่ำลือกันเลย," กิลเบอร์ตายิ้มด้วยความโล่งใจ "อย่างนั้นเหรอ..." ความมึนงงเพิ่มพูนมากขึ้น เพิ่งกลับมาเคลื่อนไหวอิสระได้ แต่ก็ยังล่องลอยอยู่ในม่านหมอกแห่งความทรงจำ ยืนอยู่ระหว่างระเบียบแบบแผนกับสัญชาตญาณ "โอเค งั้นฉันจะอธิบายกติกาเอง" กิลเบอร์ตากล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า ที่แท้ก็คือบุคคลนี้เอง เงารางๆ ที่จำได้แบบครึ่งๆ กลางๆ เสียงกระซิบที่ขอบเขตของโชคชะตา เธอรู้สึกขอบคุณสำหรับป่าออริจิเนียมที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง และรู้สึกขอบคุณยิ่งกว่าสำหรับสถานที่นี้ ช่วงเวลานี้</>
Voice Lines
เตรียมพร้อมออกปฏิบัติการ 1
สวัสดีนะ Endmin โอ้ วันนี้อากาศดีจริงๆ
เตรียมพร้อมออกปฏิบัติการ 2
พร้อมจะออกทริปกันละยัง
กำลังเพิ่มไปในทีม 1
อืมม วันนี้ทาลอสจะเปล่งประกายเป็นสีอะไรกันนะ
กำลังเพิ่มไปในทีม 2
ไปยังเป้าหมายถัดไปกันเลยใช่ไหม
กำลังสลับอาวุธ
ไม่ว่าฉันจะได้อาวุธแบบไหน ฉันก็จะเพิ่มพลังเวทเข้าไปนิดหน่อย... แล้วเป็นไงล่ะ! อย่างพุ่งเลย!
กำลังสลับอุปกรณ์
อืมม เหมาะกับฉันสุดๆ เลย! ฉันจะใช้เจ้านี่ตอนเดินทางครั้งหน้า นี่ Endmin มีไอเดียตกแต่งให้มีสไตล์หน่อยมะ
การเปิดใช้งานเมทริกซ์ความสามารถ
มีเคล็ดลับเล็กน้อยที่จะช่วยให้มองเห็นถนนได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ขยายขอบเขตของคุณ เรียนรู้จากประสบการณ์... และเพิ่มจินตนาการเล็กน้อย!
การรับชมบันทึกการต่อสู้
จดจำความรู้สึกไว้... ตามหาจังหวะที่ใช่... เริ่มดีขึ้นแล้วใช่ไหม!
การเลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์ 1
เลื่อนขั้นมันหมายความว่า ... ฉันเดินทางไกลมากกว่านี้ได้อีกใช่ไหม เหอๆ ฉันจัดกระเป๋าไว้พร้อมแล้ว เราจะไปกันตอนไหนดีล่ะ
การเลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์ 2
ฉันอยากเป็นของ Endmin ... เอ่อ หมายถึงฝ่ายสนับสนุนที่พึ่งพาได้มากที่สุดของทุกคน แต่ก็มีบางครั้งที่ฉันรู้สึก ... ยังไม่ดีพอ
การเลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์ 3
ถ้าฉันเลื่อนขั้นครั้งต่อไปฉันจะได้อะไรพิเศษไหม...? สิ่งที่ฉันหวังไว้น่ะเหรอ? อืมม ... ได้ไปเล่นสนุกกันซักวันเป็นไง Endmin?
การเลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์ 4
ทุกครั้งที่ฉันหวนระลึกถึงการเดินทางอันยาวนานทั้งหมดที่ฉันได้ทำสำเร็จ อารมณ์เล็กๆ เหล่านั้นก็จะพลุ่งพล่านขึ้นในใจ นั่นคือช่วงเวลาที่ฉันรู้ว่า ... ฉันหลงรักงานของตัวเองจริงๆ
โอเปอเรเตอร์รายงานตัวเพื่อปฏิบัติหน้าที่
ว่าไง! โอ้ คุณมีความทรงจำที่อบอวลไปด้วยกลิ่นกุหลาบ ... เหมือนจดหมายที่ยังเขียนไม่เสร็จซึ่งจ่าหน้าซองถึงสถานที่สุดพิเศษ อยากรู้จังว่าจะเป็นที่ไหน
การยืนรอ 1
ดูนั่นซิ! ผู้ส่งสารโบยบินมาส่งจดหมายพิเศษให้คุณ!
การยืนรอ 2
ดีจ้า! ไปเดินเล่นกันหน่อยมะ? วันนี้ท้องฟ้าสีสันสดใสสุดๆ เลย!
มอบหมายให้กับสิ่งปลูกสร้าง
ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง!
การทักทาย 1
Endmin! บังเอิญจัง! ไปเดินชมวิวบนสะพานกันไหม
การทักทาย 2
ยุ่งอยู่เหรอ Endmin อย่าลืมพักบ้างล่ะ โอเคนะ
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยตี้เจียง 1
ฉันชอบสะสมลิปสติปทุกเฉดสี ก็มันสงสัยน่ะว่าลิปพวกนี้จะช่วยเพิ่มสีสันและประกายแวววาวให้คำพูดของเราได้ไหม
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยตี้เจียง 2
ทาลอสเพิ่มสีสันที่งดงามหลากหลายให้กับท้องฟ้าแห่งทาลอส-II ส่องรัศมีวิบวับเป็นประกายแบบไม่คาดคิด... พวกมันดูโรแมนติกดีไหม Endmin?
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยตี้เจียง 3
ดูซิฉันเอาอะไรมาด้วย Endmin! ตะเกียงเล็กๆ ทุกสีแถมยังมีภาชนะเผาเครื่องหอมเล็กๆ สำหรับชั่วโมงแม่มดด้วย ฉันคิดว่าถ้าเรา ... มาแต่งห้องด้วยกันดีไหม Endmin ไว้ปิดไฟเมื่อไร ห้องคุณจะสวยยังกับท้องฟ้าที่มีดาวพร่างพราวเลย! เอาไง จัดเลยไหม
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยตี้เจียง 4
ฮืมม... ตัวละครในนิยายนี่จะมัวซ่อนความรู้สึกตัวเองไปทำไมกันนะ? มีช่องเชิญชวนให้พูดความรู้สึกก็ไม่กล้าพูด มีจดหมายแทนใจหลายฉบับก็ไม่กล้าส่ง มีอะไรให้พูดเยอะแยะก็ไม่ยอมพูดออกไป... ทั้งที่มันแสนจะง่ายก็ดันไม่กล้าถ่ายทอดความรู้สึกตัวเองซะงั้น... ตอนนี้พูดเลยว่าฉันกล้าชวนคุณไปผจญภัยหรือมอบของขวัญแปลกๆ ให้คุณได้ง่ายๆ เลย... ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหน?
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยตี้เจียง 5
คุณอาเคคูริให้เครื่องรางพิเศษแก่ฉัน เธอบอกฉันว่าความปรารถนาของฉันจะเป็นจริงในที่สุด หากฉันพกมันติดตัวไปด้วย ตอนนี้ ฉันปรารถนาให้... ทุกคนที่ว่าจ้างฉันไปส่งจดหมายจะสมหวังในสิ่งที่ปรารถนา! หึหึ! ฉันหวังว่าคำอธิษฐานนี้จะไม่ฟังดูโลภมากเกินไป!
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยตี้เจียง 6
ฉันมักจะฝันถึงสถานที่ที่ฉันเคยเห็น และท่ามกลางฝันอันเลือนลางของฉัน มีร่างหนึ่งยืนอยู่ในความเงียบ ประหนึ่งกำลังรอคอยใครบางคน... หรือจดหมายสักฉบับ เมื่อไม่นานมานี้ ฉันเริ่มเห็นสิ่งนั้นชัดเจนขึ้น และพบว่ามันเป็นบุคคลที่ฉัน... คุ้นเคยอยู่ไม่น้อย
การให้ของขวัญ
เซอร์ไพรส์ Endmin ฉันมีอะไรพิเศษๆ มามอบให้คุณด้วยแหละ ให้เดาว่าเป็นอะไร!
การรับของขวัญ
ให้ฉันเหรอ โอ้ ขอบคุณมากนะ! ฉันจะตั้งให้เห็นเด่นที่สุดในห้องฉันเลย!
บทสนทนาแห่งความไว้ใจ 1
จดหมายฉบับแรกที่ฉันส่งคือจดหมายแนะนำที่ศัลยแพทย์วอร์ฟารินเขียนให้ฉัน ครั้งแรกที่ก้าวเท้าเข้าสู่ตี้เจียงนั้นฉันรู้สึกตื่นเต้นอยู่นิดๆ วอร์ฟารินบอกฉันว่า "รอ Endministrator ก่อน" แล้วฉันก็คิดว่า "Endministrator จะเป็นคนแบบไหนกันนะ" แต่พอได้เจอคุณตัวเป็นๆ ตอนที่คุณเผลอตื่นขึ้นมา ฉันก็หมดกังวลไปเลยแหละ แต่ตอนนี้ต้องสารภาพแหละว่า ฉันยังกังวลอยู่นิดๆ...
บทสนทนาแห่งความไว้ใจ 2
ฉันชอบบินคนเดียวหลังจากพระอาทิตย์ตกดิน ท้องฟ้ายามค่ำคืนเปิดโอกาสให้ฉันได้ชื่นชมดวงดาวระยิบระยับ บางทีพวกเขาอาจมีเรื่องราวของพวกเขาเองมากมาย บางทีในช่วงเวลานั้น อาจมีผู้อื่นที่คิดเหมือนกัน...และกำลังมองดูท้องฟ้ายามค่ำคืนเดียวกันไปด้วยกันกับฉัน...
บทสนทนาแห่งความไว้ใจ 3
ความเหงาเป็นเพื่อนร่วมทางของผู้ส่งสาร แต่ฉันไม่เคยชินกับมันเลย ทุกครั้งที่ฉันไปถึงสถานที่อันห่างไกล ฉันจะหยิบเข็มทิศออกมาเพื่อค้นหาทิศทางไปยังโรดส์ไอแลนด์ ศัลยแพทย์วอร์ฟารินอยู่ที่นั่น พร้อมกับความทรงจำที่ไม่เคยเลือนหายไป ตอนนี้ ฉันกำลังเดินทางไปในเส้นทางที่เพื่อนใหม่และการพบปะใหม่ๆ กำลังรอคอยอยู่ เพียงแค่คิดถึงเรื่องนี้ก็ทำให้รู้สึกอบอุ่นและสบายใจ รวมถึงมีความหวังต่อการเดินทางที่รออยู่ข้างหน้า ใช่แล้ว ฉันต้องการเป็นผู้ส่งสารที่ไม่เคยรู้สึกโดดเดี่ยว
บทสนทนาแห่งความไว้ใจ 4
ไม่รู้ซิ... การได้เห็นดวงดาวที่เปล่งประกายเพียงลำพังทำให้ฉันรู้สึกถึงความสูญเสียและความเศร้าใจที่ไม่อาจอธิบายได้... โอ้ เจ้าดาวดวงน้อยที่แสนสุกสกาว ฉันแอบเก็บความสงสัยจากที่ห่างไกล...ว่าในท้องฟ้าอันแสนกว้างไกลเจ้ายังคงเฝ้ารอดาวดวงใดให้มาเปล่งประกายชิดใกล้อยู่หรือเปล่า
บทสนทนาแห่งความไว้ใจ 5
ตอนที่ฉันเพิ่งออกจากป่า ฉันสังเกตเห็นจดหมายเปล่าอยู่ข้างกาย มันให้ความรู้สึกเหมือนเป็นสัญลักษณ์ของความสับสนของฉัน... และฉันมักสงสัยเสมอว่าทำไมฉันจึงเป็นเพียงผู้เดียวที่มีสิ่งนี้ ฉันควรเขียนอะไรลงไปไหม แล้วฉันควรส่งจดหมายนี้ให้แก่ผู้ใด? ฉันเดินทางมาไกลแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถหาคำตอบของตนเองได้ แต่ตอนนี้... ฉันเชื่อว่าควรจดบันทึกทุกสิ่งที่ได้รู้สึกและจินตนาการไว้... แล้วส่งมอบให้แก่บุคคลที่สำคัญและพิเศษที่สุดของฉัน
สนทนา 1
การเดินทางที่ฉันจำได้มากที่สุดคืออะไร? ฮืม... Endmin คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับอัลลอยแครอทหรือไม่? ชาวเคาทัสที่อาศัยอยู่ที่นั่นกินแครอท ตลอด เว ลา! และพวกเขามีสูตรอาหารที่ทำจากแครอทหลากหลายรูปแบบ! ฉันได้ไปเยือนเมืองนั้นสองครั้งเพื่อส่งยาถึง TGCC ที่ดูแลฟาร์มแครอท หากฉันได้ไปเยือนที่นั่นอีกครั้ง ฉันหวังว่าจะได้เห็นหลุมเจาะขนาดใหญ่ใต้ดิน... อ๊ะ! และฉันจะจองที่พักที่โรงเตี๊ยมกะหล่ำปลีอย่างแน่นอน... ไม่ใช่ว่าฉันเกลียดแครอท ฉันเพียงต้องการความหลากหลายเพิ่มขึ้นหน่อยเท่านั้น...
สนทนา 2
ความรู้สึกไร้น้ำหนักเป็นสิ่งที่ฉันรู้สึกอยู่ตลอดเวลา ฉันรู้สึกเสมือนเป็นลูกโป่งที่ลอยอย่างอ่อนโยนเหนือพื้นดินที่หนักอึ้ง กระนั้น ฉันก็ทำทุกวิถีทางเพื่อให้มันลอยไปกับฉัน ฟังดูเหมือนฉันกำลังเพ้อฝันอยู่ ใช่ไหม? แต่แม้ในขณะบิน ฉันก็ยังทอดเงายาวบนแผ่นดิน ราวกับมีบางสิ่งที่ยึดเหนี่ยวฉันไว้กับพื้นโลก เช่นเดียวกับที่ตัวอักษรเหล่านี้เชื่อมโยงฉัน... กับคุณ
สนทนา 3
แล้วหนังสือเล่มนี้ล่ะ? มันเป็นการรวบรวมเรื่องสั้นเกี่ยวกับผู้ส่งสารหลากหลายประเภท หนึ่งในนั้นได้นำทางผ่านภัยพิบัติเพื่อช่วยเหลือผู้คน... แต่กลับถูกเรียกว่าเป็นผู้ต้องสาปที่นำพาภัยพิบัติมา อีกคนหนึ่งเพียงต้องการการส่งของอย่างสงบสุข แต่กลับทำให้อาณาจักรทั้งหมดล่มสลายผ่านเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน และยังมีผู้ส่งสารหนุ่มที่ซุ่มซ่ามซึ่งทำของส่งหายไปในวันแรกของการทำงาน... ฮิฮิฮิ ฉันชื่นชอบทุกเรื่องราวในหนังสือเล่มนี้
สนทนา 4
ฉันได้ยินคนมากมายพูดถึงเทอร์ราในนิวแรงค์วู้ด บางคนชื่นชมความอบอุ่นของเธอ บางคนสาปแช่งความไร้เมตตาของเธอ บางคนเกลียดความหายนะของเธอ และยังมีบางคนที่คิดถึงความงามของเธอ... ในขณะที่นักแสดงและนักเขียนอุทิศชีวิตทั้งหมดให้กับประวัติศาสตร์ส่วนใดส่วนหนึ่งของเรา นักปรัชญากลับเชื่อว่าเราควรก้าวต่อไปและยอมรับวิธีคิดแบบใหม่... โดยส่วนตัวแล้ว ฉันถือว่าเทอร์ราเป็นชื่อที่คุ้นเคยแต่ห่างไกล... โลกที่มีทิวทัศน์สวยงามและใบหน้าที่คุ้นเคย... แล้วคุณล่ะ Endmin?
สนทนา 5
ไม่มีผู้ส่งสารที่สามารถคาดเดาเนื้อหาในจดหมายได้ แต่เมื่อฉันเห็นสติกเกอร์และการตกแต่งที่สวยงามบนซองจดหมาย... ฉันจินตนาการถึงเรื่องราวที่อบอุ่นและน่ารื่นรมย์ที่รอคอยการเกิดขึ้น ในทางกลับกัน ซองจดหมายที่ยุ่ยยับจากฝนให้ความรู้สึกถึงการเดินทางที่ยากลำบากหรือการแยกจากที่น่าเศร้า... ผู้เขียนจดหมายไม่ค่อยแบ่งปันความรู้สึกของพวกเขากับผู้ส่งสาร พวกเขาไม่เคยรู้เลยว่ามีคนที่พวกเขาไม่เคยพบเจอ... สามารถแบ่งปันความสุขและความเศร้าของพวกเขาได้อย่างแท้จริง
หัวข้อ: วอร์ฟาริน
ศัลยแพทย์วอร์ฟารินเหรอ เธอดูดีและยังคงเป็นตัวของเธอเองเช่นเคย แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งที่วอร์ฟารินจำวันเกิดของฉันผิด... และเธอดูรู้สึกผิดเป็นอย่างมากขณะที่ขอโทษฉัน... มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนัก จากนั้นเธอก็เรียกชื่อฉันผิดด้วยความตกใจ... ฉันไม่เคยเห็นเธอเป็นแบบนั้นมาก่อน ฉันจะอธิบายว่าอย่างไรดี...? หืมม เธอดูเหมือนมึนงงและ... สับสนอย่างมาก และแม้หลังจากที่ฉันจากไปแล้ว เธอยังคงนั่งครุ่นคิดที่โต๊ะอาหารเพียงลำพังเป็นเวลานานมาก...
หัวข้อ: นักดาบเวทลึกลับ
ฉันเคยเจอกับหญิงสาวปริศนาที่โรดส์ไอแลนด์เมื่อนานมาแล้ว เธอถือดาบที่หน้าตาเป็นเอกลักษณ์ยืนอยู่ริมทะเลสาบอันเงียบสงบ ทันใดนั้น ดาบของเธอก็วาบขึ้น ก่อให้เกิดคลื่นเล็กๆ บนทะเลสาบ แต่ความรุนแรงของท่านั้นกลับผ่าเมฆออกเป็นสองส่วน... เธอมอบจดหมายฉบับนี้ให้ฉัน และหวังว่าฉันจะส่งมันให้กับ Endministrator ได้ และเมื่อโอเปอเรเตอร์เฉิน เชียนยูฝีมือดีจนพึ่งพาได้ ให้มอบจดหมายฉบับนี้ให้กับเธอ...
หัวข้อ: เอวิเวนนา
เอวิเวนนามักส่งของไปยังสถานที่อันตรายอยู่เสมอ... เธออาจจะยิ้มอยู่ตลอดเวลา แต่ดวงตาของเธอกลับซ่อนความลับที่หนักหนาไว้... ความลับที่เธอไม่สามารถบอกใครได้... ฉันได้เห็นผู้ส่งสารคนอื่นๆ หลายคนที่มีสายตาเช่นเดียวกัน... และฉันรู้ดีว่ามันหมายถึงอะไร...
หัวข้อ: ดินแดนป่าที่อันตราย
ทาลอส-II เต็มไปด้วยอันตรายที่ไม่รู้จักหลากหลายประเภท... ฉันได้อ่านรายงานของอาร์เดเลียแล้ว อันตรายของทาลอส-II นั้นคาดเดาไม่ได้มากกว่าที่เทอร์ราอันไกลโพ้นมาก เนื่องจากผู้ส่งสารต้องเดินทางผ่านพื้นที่ที่มีเหตุการณ์ไบลท์เกิดขึ้นบ่อยครั้ง เราจึงมักจะพกอุปกรณ์สำหรับปฐมพยาบาลฉุกเฉินหรือลำเลียงผู้บาดเจ็บเสมอ เนื่องจากฉันสามารถบินได้ ฉันจึงมักจะพกอุปกรณ์ฉุกเฉินเพิ่มเติมและนำไปวางไว้ในพื้นที่พักผ่อนในดินแดนป่า ฉันหวังว่าสิ่งนี้จะช่วยเหลือผู้ที่ประสบปัญหาได้
หัวข้อ: ตัวตน
ตอนที่ฉันอยู่ที่โรดส์ไอแลนด์ ฉันคิดว่าศัลยแพทย์วอร์ฟารินน่าจะมอบหมายภารกิจให้ฉันทำบ้าง แต่เธอกลับบอกว่าโรดส์ไอแลนด์ไม่ได้อยู่ในจุดที่ควรจะเปิดเผยตัวเองให้ทั้งโลกได้รู้จัก แต่พอฉันเป็นผู้ส่งสาร เธอก็บอกว่าฉันน่าจะออกเดินทางไปใต้แผ่นฟ้าที่กว้างใหญ่ และนั่นแหละสิ่งที่ฉันทำอยู่เสมอ ฉันใช้เวลากว่าสองปีตะลอนไปทั่วทาลอส-II เพื่อศึกษาโลกใบนี้ก่อนจะเดินทางกลับบ้าน
ตรวจพบทรัพยากร/ของสะสม 1
มีบางอย่างกำลังดึงดูดความสนใจของเราอยู่
ตรวจพบทรัพยากร/ของสะสม 2
ดูนั่นซิ! อาจจะเป็นเซอร์ไพรส์ที่รอเราอยู่นะ!
ตรวจพบพื้นที่ตกสำรวจ
จากมาตรฐานของผู้ส่งสารนะ ฉันว่าเราต้องระวังเป็นพิเศษตอนเข้าสู่เขตแดนที่ยังไม่ปรากฏบนแผนที่นะ!
พบศัตรูที่ทรงพลัง
ระวังเอาไว้ให้ดี! ศัตรูนั่นน่าจะอันตรายน่าดู
การขุดเหมือง 1
มาเก็บแร่ธาตุกันเถอะ!
การขุดเหมือง 2
ฉันมาช่วยแล้ว เหอะ เหอ
การเปิดลัง
ว้าว! นี่แหละที่เราต้องการ!
การครอบครองออริลีน
เหอะ เหอ จับได้ก่อนมันจะบินหนีหายไป
กำจัดไบลท์เสื่อมสลาย
เราเพิ่งเปิดทางให้กับการขนส่งในอนาคตนะ!
พัก
การพักผ่อนที่ดีช่วยให้เราพร้อมสำหรับการเดินทางไกล
การใช้งานเชิงยุทธวิธี 1
ลองนี่ซิ มันช่วยได้นะ!
การใช้งานเชิงยุทธวิธี 2
ฟู่วว... ดีขึ้นหน่อยแล้ว
การเตือนเพื่อนร่วมทีม
ระวังหน่อย! อย่าไปเจ็บตัวมาอีกนะ!
ได้รับบาดเจ็บ
ร่างกายฉัน ... มันหนักอึ้งเลย...
0 HP
ฉันอยากจะบิน ... อีกซักครั้ง...
ให้กำลังใจทีม 1
ว้าว! คุณทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ
ให้กำลังใจทีม 2
สุดยอด! ลองอีกซักครั้งได้ไหม
ตอบสนองต่อการให้กำลังใจ 1
ฮิฮิ คุณนี่ใจดีจริงๆ
ตอบสนองต่อการให้กำลังใจ 2
ลุยกันให้จบเลยเถอะ!
เริ่มต้นการต่อสู้ 1
เราน่าจะจบไฟต์นี้ได้แบบชิลล์ๆ!
เริ่มต้นการต่อสู้ 2
ฉันรอให้คุณพูดคำนี้อยู่พอดี
ชัยชนะในการต่อสู้ 1
เหอๆ ฉันทำสำเร็จใช่ไหมล่ะ
ชัยชนะในการต่อสู้ 2
สิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้ในวันนี้เลย!
ชัยชนะในการต่อสู้ 3
เย้! เราจะได้ผจญภัยกันต่อแล้ว
ชัยชนะในการต่อสู้ 4
ในที่สุดเราก็ทำสำเร็จจนถึงปลายทาง... และความยากลำบากนั้นก็คุ้มค่าแก่การพยายาม
พ่ายแพ้จากการต่อสู้
ตลอดทางอาจจะเจออุปสรรคมากมาย แต่เราต้องเริ่มต้นการเดินทางอีกครั้ง เพื่อส่งของให้สำเร็จ
โจมตีพิฆาต 1
หลบไป!
โจมตีพิฆาต 2
ไป!
ทักษะการต่อสู้ 1
อย่าทิ้งกันนะ ทุกคน!
ทักษะการต่อสู้ 2
แกหนีแรงโน้มถ่วงไม่รอดหรอก!
ทักษะการต่อสู้ 3
จะเหยียบตรงไหนก็ระวังหน่อยล่ะ!
ทักษะคอมโบพร้อมใช้งาน 1
สนามแรงโน้มถ่วงพร้อม!
ทักษะคอมโบพร้อมใช้งาน 2
ไหนใครอยากบินมั่ง
การใช้คอมโบ 1
บินไปซะ!
การใช้คอมโบ 2
บินให้สนุกล่ะ!
ท่าไม้ตาย 1
เซอร์ไพรส์!
ท่าไม้ตาย 2
แบบนี้ล่ะเป็นไง
อัลติเมท 1
มาพลิกโลกกันเถอะ!
อัลติเมท 2
พลังแห่งผืนดิน!
อัลติเมท 3
เตรียมเจอแรงโน้มถ่วงได้เลย!
Voice Actors
Chinese
Wang Xiaotong
English
Anna Devlin
Japanese
Ohashi Ayaka
Korean
Bang Si-u