ลาสท์ไรท์
Department
ENDFIELD INDUSTRIES
Battle Tag
Cryst
Attributes
Base Attributes
Combat Stats
Critical Stats
Other Stats
Profile Records
ข้อมูลพื้นฐาน
<@profile.key>โค้ดเนม: ลาสท์ไรท์ เพศ: หญิง การรับรองความถูกต้อง: เซชกา วันเกิด: 12 พฤศจิกายน เผ่าพันธุ์: ซาร์คัซ [สถานะการติดเชื้อโรคออริพาธี] ออริพาธีเป็นบวก (ติดเชื้อ) อ้างอิงจากรายงานการตรวจสุขภาพ [การตรวจร่างกายแบบบูรณาการ] ความแข็งแรงทางสรีรวิทยา: ดีเยี่ยม ทักษะการต่อสู้: มาตรฐาน ปฏิภาณไหวพริบเชิงยุทธวิธี: ปกติ การผสานเวทออริจิเนียม: ■■ เอกสาร บันทึกจากโอเปอเรเตอร์แผนกโลจิสติกส์ คุณลาสท์ไรท์พังเครื่องฝึกฝนหลายเครื่องระหว่างการทดสอบโดยไม่ได้ตั้งใจ จากมุมมองของแผนกโลจิสติกส์ ขอบเขตความเสียหายที่เธอสร้างขึ้นยังคงอยู่ภายในขอบเขตที่ยอมรับได้ กล่าวโดยสรุปก็คือมีโอเปอเรเตอร์คนอื่นๆ ที่สร้างความเสียหายมากกว่านี้ระหว่างการตรวจสอบประจำวัน ดังนั้น เราจึงอยากถามว่าคุณพอจะช่วยแจ้งให้คุณลาสท์ไรท์ทราบว่าไม่จำเป็นต้องเขียนจดหมายมาขอโทษเรา หรือหลบหน้าสมาชิกในแผนกของเราสำหรับเรื่องนั้นหน่อยได้ไหม เอกสาร บันทึกบางส่วนที่จำเป็นต้องมีเลเวลของเจ้าพนักงานเพียงพอ เวทออริจิเนียมของอาเดลไฮด์ควรได้คะแนน [ยอดเยี่ยม] แต่ว่าพอนัคเซเรอร์นี่พยายามควบคุมความตายอย่างน่าอาย ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็เห็นเงาดำปรากฎขึ้นเบื้องหลังม่าน มันให้ความรู้สึกเย็นเยือก ยิ่งใหญ่ และ ... สงบนิ่ง แม้ว่าจะเป็นประสบการณ์ที่ไม่น่าอภิรมย์สักเท่าไหร่ แต่ครูฝึกเมซก็พยายามทำให้ฉันใจเย็นลง... เซชกาพยายามซ่อนอะไรอยู่กันนะ?</>
ข้อมูลสรุปจากฝ่ายทรัพยากรบุคคล
<@profile.key>โอเปอเรเตอร์ลาสท์ไรท์ (ชื่อรหัส: อาเดลไฮด์) เป็นทูตตัวแทนพิเศษของเซชกา เธอทำงานในแผนกเทคนิคผู้เชี่ยวชาญพิเศษตามคำแนะนำจาก "คนสร้างสะพาน" เฟลมมิ่ง ที่ปรึกษาธุรกิจอาวุโสของชั่วโมงแม่มด หากนี่เป็นครั้งแรกที่คุณได้พบกับลาสท์ไรท์ พยายามทำตัวสบายๆ และเป็นมิตรดีกว่านะ นิ่งเงียบสักครู่หรือหลีกเลี่ยงการเข้าอกเข้าใจและการยอมรับ ลาสท์ไรท์รับมือกับคนแปลกหน้าได้ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ แต่การไปพบเธอพร้อมขนมหรือลูกอมเล็กๆ น้อยๆ จะทำให้เธอไว้ใจคุณมากขึ้น และได้โปรด ห้ามเข้าไปใกล้เธอตอนที่เธอตื่นตระหนกเพราะนั่นเป็นการกระทำที่อันตรายมากๆ หากเธอเห็นคุณได้รับบาดเจ็บเพราะอุบัติเหตุแบบนี้ อาการตื่นตระหนกของเธอจะยิ่งรุนแรงขึ้น — มาร์ติน มาร์วิน มาเลน, ผู้ช่วย, แผนกทรัพยากรบุคคล, Endfield อินดัสทรีส์</>
ไฟล์ 1
<@profile.key>"ภารกิจฝึกงานประสบความสำเร็จ เธอมีความมุ่งมั่นมากกว่าที่เราคิด เด็กสาวทำตามคำสั่งทุกตัวอักษร แล้วก็ เราขอให้สำนักงานธุรกิจบอกเรื่องนี้ให้เซชการู้ได้หรือเปล่า: การอ่านข้อความโฆษณาให้สัตว์ร้ายและแองเกลอยฟังไม่ได้ประโยชน์อะไร" "เราดีใจจริงๆ ที่โอเปอเรเตอร์ลาสท์ไรท์ช่วยเราเก็บกวาดงานทำความสะอาดที่ค่อยๆ สะสมมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ว่าจะมีใครช่วยไปบอกเธอได้หรือเปล่าว่าที่นี่เป็นโรงงานแบบบุฟเฟ่ต์น่ะ ถึงจะกินเยอะแค่ไหน แต่ก็ไม่มีใครคิดเงินเพิ่มหรอก" "สเปรย์ละลายน้ำแข็งฉุกเฉินวางจำหน่ายแล้ว เรามีสินค้าเพียงพอในร้าน เลือกซื้อได้ตามที่คุณต้องการเลย เรารู้ดีว่าลาสท์ไรท์จะปล่อยก๊าซแช่แข็งออกมาตอนที่เธอตกใจ ฉันว่าคงจะดีถ้าทุกคนสามารถหยุดทำให้เธอตื่นตระหนก" "ลาสท์ไรท์เริ่มเข้ากับผู้ป่วยคนอื่นๆ ที่ศูนย์บำบัดได้แล้ว และเธอเชื่อว่างานอาสาสมัครช่วยให้เธอหายเครียดได้ ลองคิดดูสิ พวก ทำไมเธอถึงรู้สึกเครียดกันล่ะ หืม? ยังไงก็เถอะ อย่าบอกคนไข้ของเรานะว่าลาสท์ไรท์เป็นสัปเหร่อ นี่เป็นเรื่องที่ไม่จำเป็น และเราจะต้องอธิบายอะไรอีกยืดยาวถ้าเรื่องนี้เล็ดลอดออกไป" ...... กระดานข่าวโอเปอเรเตอร์แผนกทรัพยากรบุคคล เด็กสาวรู้สึกเครียดและอับอายจนเธอต้องไปหลบอยู่ใกล้ถังขยะ "ใจเย็นๆ สาวน้อย ทุกคนบอกว่าเธอเป็นมิตรและคุยด้วยง่ายมาก"</>
ไฟล์ 2
<@profile.key>ในช่วงแรก เด็กๆ ที่ถ้ำผู้กล้ามักจะล้อเลียนอาเดลไฮด์อยู่เสมอ ไม่มีใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเด็กสาวที่มาจากต่างแดน เธอเป็นคนขี้อาย แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ดูน่าเบื่อ ดูเชื่องช้า และตามการสนทนาไม่เคยทัน ทอม "ตัวโต" เริ่มต้นด้วยการพูดให้ร้ายเธอเสมอ เขาอยากให้เธอออกจากฐานลับของพวกเด็กๆ แต่ในที่สุด ทอมก็ยอมผ่อนปรนด้วยเหตุผลสองข้อ: พวกผู้ใหญ่ต่างก็เคารพพวกแคพรินาที่รับอุปการะอาเดลไฮด์ และถึงแม้ว่าเธอจะมีน้ำตาซึมและสะอึกสะอื้น แต่เธอก็ไม่เคยลืมที่จะกินเปลือกแอปเปิลและใบผักกาดเลย ทุกอย่างเปลี่ยนไปในฤดูร้อนอันโหดร้ายนั่น ฝนตกกระหน่ำในเดือนมิถุนายน มีน้ำท่วมไปทุกที่ และพวกโจรก็ถูกขับไล่ไปในที่สุดหลังจากการต่อสู้อันดุเดือด เหตุการณ์ครั้งนั้นทิ้งรอยแผลไว้ให้ห้าครอบครัวที่สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก เด็กๆ ที่ไม่รู้เรื่องอะไรต้องย้ายตามครอบครัวไปอยู่ย่านชานเมือง และพวกเขาก็เห็นเธออยู่บนเนินเขา อาเดลไฮด์ แต่เธอไม่ใช่หนูน้อยขี้แยที่พวกเขารู้จักอีกต่อไป พวกเขาเห็นเด็กสาวและครอบครัวกำลังทำความสะอาดสุสาน ป้ายหลุมศพ และไว้อาลัยให้กับคนตาย พวกเด็กๆ ไม่รู้เลยว่าทอมจะไม่กลับมาที่ถ้ำผู้กล้าอีกแล้วจนกระทั่งโลงศพถูกฝัง แทนที่จะกลัว พวกเขากลับตื่นตระหนกและไม่ยอมรับความจริง เด็กๆ ไม่อาจยอมรับกลไกแห่งโชคชะตา และไม่รู้ว่าจะเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปอย่างไร ในเวลานั้นเองที่อาเดลไฮด์วางรูปสลักไม้ที่ดูเรียบง่ายลงบนหลุมศพของทอม มันถูกแกะสลักอย่างหยาบๆ บิดเบี้ยว ไม่สมดุล และมีผิวขรุขระ "เขาอยากได้รูปแกะสลักอัศวินผู้ยิ่งใหญ่มาโดยตลอด" เด็กสาวกล่าว "นั่นเป็นคำขอสุดท้ายของทอม" พวกผู้ใหญ่ต่างหลั่งน้ำตากันอีกครั้ง พวกเขาอาลัยให้กับการตายของคนหนุ่มไร้เดียงสา แต่เด็กๆ กลับพยายามกลั้นหัวเราะเพราะรูปแกะสลักไม่เหมือนอัศวินผู้ยิ่งใหญ่เลยสักนิด ในท้ายที่สุด พวกเขาก็ทนไม่ไหวและระเบิดเสียงหัวเราะออกมา พวกเขาหยิบการ์ดอัศวินออกมาและคุยกันว่าจะทำให้รูปแกะสลักดูเหมือนอัศวินมากขึ้นได้อย่างไร แม้ว่าอาเดลไฮด์จะตามการสนทนาไม่เคยทันและงานแกะสลักก็ตกเป็นหน้าที่ของเหล่าเพื่อนๆ ที่มีความชำนาญมากกว่า แต่เด็กๆ ก็วางรูปแกะสลักใหม่ที่สวยงามกว่าลงในมือของอาเดลไฮด์ เพราะเธอมีหน้าที่เป็นผู้นำครอบครัวของพวกเขาไปสู่ความสงบแห่งสุสานและประกอบพิธีประจำปี "ทอมอยู่ที่นี่" เด็กสาวกล่าวออกมาทุกปี ไม่มีใครรู้ว่าอาเดลไฮด์มั่นใจเรื่องนี้หรือรู้เรื่องคำอธิษฐานของทอมได้อย่างไร ไม่มีใครสนว่าเธอจะทำหน้าที่ของเธออย่างไร ในท้ายที่สุด อาเดลไฮด์ก็ยังเป็นคนเดิม เธอยังคงแสดงความรู้สึกออกมาไม่เป็นเหมือนเดิม ทุกคนที่เธอท้องร้อง เธอจะรู้สึกอับอายมากและเริ่มก้าวเข้าไปหลบใกล้ๆ ถังขยะ แต่เมื่อใดก็ตามที่มีเด็กๆ หน้าใหม่ย้ายเข้ามาในเมืองและเริ่มพูดถึงเด็กสาวประหลาดที่ชอบฮัมเพลงอยู่ในพุ่มไม้ จะมีใครสักคนตบบ่าพวกเขาและเข้าเรื่องราวน่าสนใจให้พวกเขาฟังเสมอ</>
ไฟล์ 3
<@profile.key>นี่เป็นความรู้สึกสับสนครั้งแรกของอาเดลไฮด์ เซชกา สถานพักพิง เมืองหลวงแห่งเวทมนตร์ ศูนย์รวมของพวกซาร์คัซ และจุดรวมตัวของคนพเนจร... มันเป็นเมืองที่มีหลากหลายชื่อ และเธอก็ได้ยินคำร่ำลือมามากมาย อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอลงจากเรือเหาะและก้าวเท้าลงบนเซชกา เธอก็ตระหนักได้ว่า "การบิน" เป็นสิ่งที่ไม่ค่าที่สุดของอาณาจักรประหลาดแห่งนี้ ทั่วทุกหนแห่งดูเหมือนกับงานเทศกาลที่ไม่มีวันจบสิ้น ความโกลาหลล่องลอยอยู่ในอากาศ เตาหลอมที่ประดับประดาไปด้วยของตกแต่งตั้งอยู่ที่จัตุรัสกลางสร้างคลื่นความร้อน เสียงอึกทึกครึกโครม และเสียงหัวเราะออกมามากมาย ถนนทุกสายเต็มไปด้วยร้านค้าและป้ายที่ดูประหลาดตา ผู้คนเดินกระทบไหล่กัน เคี้ยวอาหารขึ้นชื่อที่ท้าทายแม้กระทั่งนักชิมที่รับรสได้ยอดเยี่ยมที่สุด ขณะที่พวกเขาเดินไปตามแนวรูปปั้นยักษ์ที่วางเรียงรายอยู่ไกลๆ มีข่าวลือเรื่องสนามประลองและงานเทศกาลที่มีวัฒนธรรมซาร์คัซ ซึ่งจัดเตรียมขึ้นอย่างพิถีพิถันสำหรับนักท่องเที่ยวเมื่อเซชกาเปิดให้คนนอกเข้ามาเที่ยวชม อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของเมืองแห่งนี้กลับดูไม่ค่อยประสบความสำเร็จสักเท่าไหร่เมื่อเซชกาก็ดูเหมือนสวนสนุกขนาดยักษ์อยู่แล้ว ท้องของอะเดลไฮด์เริ่มส่งเสียงร้องครืดคราดอีกครั้ง บางที มันอาจไม่ใช่ความคิดที่ดีที่จะยอมรับคำเชิญของพ่อค้าเร่นั่น เธอเคยได้ยินเรื่องของชั่วโมงแม่มด แต่เธอไม่มีเงินพอที่จะซื้อของจากผู้ผลิตรายนี้เลย เธอแค่ต้องการไม้กวาดเพื่อใช้ขับไล่สัตว์ร้ายที่เข้ามาป้วนเปี้ยนแถวบ้าน เช่นเดียวกับเซชกา แนวคิดเรื่องอาวุธที่ใช้ได้จริงเป็นเรื่องแปลกประหลาดและห่างไกลมาก "แต่ฉันแต่พลิกรถบรรทุกที่พลิกคว่ำเพราะแองเกลอยให้กลับมาวิ่งอยู่บนล้อเองนะ ทำไมถึงมีคนแนะนำงานให้ฉันเพราะเรื่องแค่นี้กันล่ะ?" อเดลไฮด์เริ่มตั้งคำถามในใจ เธอจะสามารถทำอะไรที่นี่ได้บ้าง? พ่อค้าเร่อยู่ห่างออกไป กำลังจัดการขั้นตอนการลงทะเบียนบางอย่าง สะกดตัวอักษรและคำที่เธอไม่เข้าใจเลยสักนิด เธอจึงตระหนักขึ้นมาได้ว่าเธอไม่รู้เรื่องซาร์คัซเลย ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นหนึ่งในพวกนั้นก็ตาม และนั่นคือทหารรับจ้างผู้เก่งอาจ โกไลแอธ งั้นเหรอ? ชายคนหนึ่งสวมจี้ที่ห้อยระโยงระยางจากใบหู มันมีความหมายอะไรหรือเปล่านะ? ทุกอย่างล้วนแปลกใหม่ไปหมด พ่อค้าเร่อธิบายว่าความหิวโหยของเธอเป็นอีกลักษณะหนึ่งของเผ่าพันธุ์เช่นกัน แต่ถึงรู้ไปก็เท่านั้น ตามมาตรฐานซาร์คัซแล้ว ความดื้อรั้นปฏิเสธที่จะ "กลืนกิน" อาจทำให้เธอเป็นคนที่ไม่น่าจะพูดถึงวัฒนธรรมอันแสนวุ่นวายของเมืองนี้มากที่สุด ท้องของเธอดังครืดคราดยิ่งกว่าเดิม ทุกครั้งที่เธอรู้สึกหวาดกลัวหรือไร้พลัง จะมีแรงกระตุ้นก่อตัวขึ้นและทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ และครั้งนี้ก็แย่ยิ่งกว่าปกติ หากมีใครถาม เธอควรตอบยังไงดี? คงไม่เหมาะสมที่จะพูดว่า: "ขอโทษนะ ฉันไม่รู้สึกอยากเป็นนัคเซเรอร์" ยังมีโอกาสที่จะหลบหนีได้ เส้นทางของพ่อค้าเร่ตัดผ่านเมืองและหมู่บ้านอีกหลายแห่ง เธอค่อยหาโอกาสขอโทษทีหลังก็ได้ ตอนนี้ ต้องหาที่ซ่อนและรอให้สายตาที่คอยจับจ้องตลอดข้างทางหายไป... "เป็นอะไรหรือเปล่า?" เสียงนั่นทำให้เธอสะดุ้งโหยงและรู้สึกกังวลมากขึ้นไปอีก เด็กหนุ่มเอียงศีรษะ เขาจ้องมองอย่างสงสัยมากกว่าที่จะสับสน: "มีขนมปังกินฟรีอยู่ตรงนั้น แค่บอกทหารยามก่อนที่จะหยิบมาก็พอ แล้วก็มีแผ่นพับรับสมัครงานอยู่ด้วย นั่นก็ฟรีเหมือนกัน" "ฉัน ... ฉันขอโทษนะ แต่ฉันไม่เป็นไรจริงๆ" เธอพยายามควบคุมจังหวะการหายใจและพูดด้วยเสียงที่เป็นปกติ ไม่สั่นเครือ "ฉันกำลังรอใครคนหนึ่งอยู่น่ะ" "โอ้ โอเค" เด็กหนุ่มพูด "แต่เธอไม่ต้องกังวลไปหรอก ที่นี่มีโอกาสเยอะแยะเลยล่ะ เธอจะเจอสิ่งที่อยากทำแน่นอน ส่วนฉันต้องใช้เวลาตั้งสองสัปดาห์แน่ะ" เด็กชายดูเป็นผู้ใหญ่เกินวัยและดูเหมือนจะไม่เชื่อคำพูดของเธอเลย อาเดลไฮด์รู้ดี แต่ก็เลือกที่จะไม่โต้แย้ง ท่าทางของเขาดูเหมือนมีพลังลี้ลับที่คลายความกังวลของเธอ เขาตบไหล่เธอเบาๆ ก่อนที่จะเดินหายไปในฝูงชน เธอหันไปมอง มันไม่เหมือนกับสถานที่ท่องเที่ยวเลย คนงานเหงื่อโซมทำงานบนนั่งร้าน ขณะที่พ่อค้าขมวดคิ้วและจดคำสั่งของตน กลุ่มคนแต่งตัวหรูหรามีทหารรับจ้างขนาบข้างเดินออกมาจากร้านที่ดูเหมือนกับภัตตาคารอาหารรสเลิศ ทุกคนดูยุ่ง แต่ก็ให้ความรู้สึกผ่อนคลายเหมือนกับเด็กหนุ่มคนนั้น มีโอกาสอยู่มากมายและเธอต้องหาทางให้ได้ เธอเห็นเด็กหนุ่มวิ่งตรงไปที่ทหารรับจ้าง ตะโกนด้วยความโกรธ พร้อมกับกำอาวุธไว้ในมือ เขาดูเหมือนกับเด็กเลี้ยงแกะที่กำลังต้อนฝูงสัตว์ร้ายตัวยักษ์ที่กำลังเมาให้เข้าไปในโรงแรม หางของเด็กหนุ่มสั้นและดูปราดเปรียว ทำให้เธอนึกถึงพ่อแม่บุญธรรมของเธอ เด็กสาวจำได้ว่าพ่อค้าเร่พูดถึงบางอย่างเกี่ยวกับเรือเหาะ: "เราทำให้มันบินได้เพราะซาร์คัซกำลังเผชิญความยากลำบากกันทุกคน แต่พอมันเริ่มบิน เราก็ตระหนักได้ว่ามีคนอื่นๆ อีกมากมายกำลังลำบากเหมือนกัน ไม่ใช่แค่พวกซาร์คัซ" ก่อนที่มันจะกลายเป็นเมืองบินได้แห่งการสนุกสนาน เซชกาเคยเป็นค่ายแนวหน้ามาก่อน ถึงแม้จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับตำนานมานับไม่ถ้วนและทำหน้าที่มาหลายอย่าง แต่ก็เป็นค่ายใหม่ที่เผชิญกับสิ่งที่ไม่รู้จักในแนวหน้าเมื่อมนุษยชาติกระตือรือร้นที่จะบุกเบิกถิ่นที่อยู่ใหม่ ชีวิตพบหนทางอยู่รอดเสมอ ค่ายไม่จำเป็นต้องเป็นบ้านของทุกคน มันแค่ต้องเป็นสถานที่พักพิง เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว ดังนั้น หลังจากตกตะลึงและหวาดกลัวนานกว่าสิบนาที อาเดลไฮด์ก็เริ่มเบนความสนใจไปยังท้องถนน ดวงตาของเธอหยุดจ้องที่เนื้อย่างสต็อกบีสต์กองยักษ์ที่สะท้อนแสงวิบวับจากคราบน้ำมัน มันเค็มมากจนทำให้หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ</>
ไฟล์ 4
<@profile.key>"ทำไมเหรอ?" ที่ปรึกษาธุรกิจอาวุโสในตำนานของเซชกา หนึ่งในผู้จัดการแบรนด์ชั้นนำของชั่วโมงแม่มด พ่อค้าชาวซาร์คัซผู้ตกต่ำ "คนสร้างสะพาน" เฟลมมิ่ง ต้องผงะเพราะคำถามง่ายๆ ข้อนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่ทันตั้งตัว แต่เฟลมมิ่งก็กลับมามีท่าทีสงบได้อย่างรวดเร็ว เขาขยับเนคไทให้เข้าสู่ และเริ่มนับดาวขณะที่เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการคุยเล่น เจ้าแมวที่ยืนอยู่ข้างหน้าทำให้เขารู้สึกประหม่าอย่างน่าประหลาด หลังจากคืนหิมะตกคืนนั้น "อะแฮ่ม สิ่งสำคัญอันดับแรก... พวกเราขอขอบคุณ Endfield จริงๆ ที่ยอมรับในตัวอาเดลไฮด์ เซชกาขอแสดงความซาบซึ้งจากใจจริง" "เยี่ยม แสดงว่าคุณยอมจ่ายเงินค่าอาหารเพิ่มเติมของเธอ ใช่ไหม?" "วางใจเถอะ การส่งเธอไปที่ Endfield ถือเป็นการขาดทุนทางธุรกิจ" "โอ้ คุณมีสโลแกนสำหรับลาสท์ไรท์ ... เจ้าหญิงแห่งศาลสงคราม ใช่ไหม? เสียงดังและน่าสนใจ ต้องทำกำไรให้คุณได้แน่ๆ เลย" เฟลมมิ่งหัวเราะ เขามักจะหัวเราะเพื่อเป็นการรับมือคู่ต่อสู้บนโต๊ะเจรจา แต่ในครั้งนี้ เขาหัวเราะเพื่อให้ได้พักหายใจบ้าง M3 ไม่ได้สนใจนิสัยแปลกประหลาดของเฟลมมิ่ง สายตาของเธอจับจ้องไปที่อาเดลไฮด์ ซึ่งนั่งแสดงท่าทีอึดอัดอยู่นอกสำนักงาน ลาสท์ไรท์นั่นเอง เฟลมมิ่งสัมผัสได้ถึงความสงสัยของ M3 เขาไม่พลาดคว้าโอกาสดึงประเด็นกลับมาที่ข้อเสนอของตน "คุณคิดยังไงกับคุณลาสท์ไรท์เหรอ?" "ฉันคิดว่าเธอกำลังหิว" M3 กล่าวโดยไม่ละสายตาจากเด็กสาวที่กำลังพูดถึง เฟลมมิ่งพยายามนึกถึงเรื่องต่างๆ มีข่าวลือเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเจ้าแมวกับแหล่งที่มาของคาซเดล และเธอก็แทบไม่เคยสนใจผู้มีพรสวรรค์ที่เขาแนะนำมากเท่านี้มาก่อนเลย "คุณปล่อยให้เด็กสาวตัวน้อยแบบนี้หิวโหยได้ยังไง?" "ฉันสาบานได้เลย..." "ฉันว่าคุณต้องจ่ายค่าอาหารเพิ่มเติมให้กับ Endfield อินดัสทรีส์เราน่าจะตกลงค่าใช้จ่ายส่วนนี้ไว้สัก..." "ฉัน *สาบานเลย* ว่าแบบนี้ดีที่สุดแล้ว!" เฟลมมิ่งตระหนักได้ทันทีว่าเขาทำพลาดเข้าซะแล้ว คู่เจรจาของเขากำลังพยายามทำให้สถานการณ์ยุ่งยากขึ้น ไม่สิ เธอแค่พูดเล่นแค่นั้นเอง ทำไมเขาถึงหัวร้อนขึ้นมาได้นะ? "แล้วทำไมถึงต้องเป็นแบบนั้นด้วยล่ะ?" "อืม... คุณก็รู้ดีนี่ว่านัคเซเรอร์ในสุสานมีนิสัย ‘ขี้อายในการดูดกลืน’ อย่างสุดขั้ว... เธอปฏิเสธที่จะสัมผัสความตายของคนอื่นอยู่เสมอ ความหิวโหยของเธอเป็นแค่ผลกระทบตามธรรมชาติเท่านั้น" "ไม่ ไม่ใช่หรอกนะ... คุณเข้าใจผิดแล้ว..." M3 ยังคงพูดด้วยน้ำเสียสงวนท่าทีและผ่อนคลาย แต่สถานการณ์ก็ยังไม่ได้เลวร้ายที่สุดสำหรับเฟลมมิ่ง เรื่องที่ทำให้เขาเครียดก็คือเธอไม่เผยรอยยิ้มเลยตั้งแต่ที่เข้าขึ้นมาบนตี้เจียง "คุณรู้จักพวกซาร์คัซ เนื้อย่างมากแค่ไหนก็เติมเต็มความหิวกระหายของวิญญาณที่ว่างเปล่าได้หรอก" "วิญญาณเหรอ? คุณเชื่อเรื่องวิญญาณด้วยเหรอ?" "อะแฮ่ม... ชาวซาร์คัซทุกคนที่ได้ประโยชน์จากความคุ้มครองของดวงวิญญาณจำนวนมหาศาลที่เชื่อในตัวพวกเขา" "ฉันมั่นใจว่าดวงวิญญาณจะต้องดีใจที่ได้รู้เรื่องนี้แน่" M3 ละสายตาจากเด็กสาวในที่สุด เธอลังเล ซึ่งเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ยาก แต่เฟลมมิ่งไม่คิดว่านั่นเป็นสัญญาณที่ดี "แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม" "ฉันเข้าใจ... เรื่องมันเกิดขึ้นมานานกว่าศตวรรษแล้ว ถึงยังไง อาเดลไฮด์ก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อายุสิบเจ็ดหรือสิบแปดปีเท่านั้น" "ใช่ แล้วทำไมกัน?" เฟลมมิ่งเก็บรอยยิ้มอันขมขื่นไว้ในใจ อย่างไรก็ดี เขาตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับคำถามข้อนี้โดยตรง "ฉันไม่รู้ แต่ก็อย่างที่คุณพูด ... เธอกำลังหิวมาก" "ถึงแม้ ‘เจ้านั่น’ จะคอยติดตามเธออยู่งั้นเหรอ? นั่นเป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย" เฟลมมิ่งรู้สึกประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อย "ฉันแปลกใจนะที่มีเรื่องที่คุณไม่รู้อยู่ด้วย" เฟลมมิ่งรู้สึกเสียใจขึ้นมาทันทีตอนที่คำพูดพวกนั้นเล็ดลอดออกจากปากของเขา โชคดีที่ M3 ไม่อยู่ในอารมณ์ผ่อนคลายที่จะมองว่าคำพูดของเขาเป็นการยั่วยุ "ดินแดนกว้างใหญ่ล่มสลายภายใต้เงามือของเธอ ฤดูหนาวที่ยาวนานนับพันปีจะมาเยือนตามบัญชาของเธอ แต่เธอก็ยังหิวโหยอยู่ตลอดเวลา" "มันคือเลือด เราเคยเจอกับนัคเซเรอร์คนอื่นๆ มีคนตายเกิดขึ้นบนดาวดวงนี้มากมายทุกวันนี้ พวกเขาไม่อยากเห็นศาลสงครามเกิดขึ้นอีกครั้งโดยไม่มีสัญญาณเตือน แต่ว่า ... เด็กคนนี้เป็นข้อยกเว้นที่ชัดเจน เธอไม่ได้ ‘กลืนกิน’ เพราะเธอเคารพเพื่อนๆ คนส่งสาร และทหารทุกคนที่เสียชีวิตในสนามรบ เธอแค่ทำแบบนั้นไม่ได้ อันที่จริง เธอปฏิเสธที่จะทำแบบนั้น" "แล้วทำไมพลังของเธอถึง..." "‘ถึงแม้เธอจะไม่ได้กลืนกินความตายเพื่อทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น แต่ความตายก็ยังคงเต็มใจช่วยเหลือเธอ’ เพื่อนกินเนื้อของเวนดิโก้ให้ผลการประเมินนี่มา" "...เนซซาเลมคงจะตื่นเต้นมาก ถ้าเขาอยู่ที่นี่ด้วย" "แต่นั่นก็หมายความว่าเด็กคนนี้มีโชคชะตาต้องแบกรับภาระที่ไม่ควรจะตกเป็นของเธอ" "ฉันคิดว่านี่คือเหตุผลที่แท้จริงที่คุณแนะนำเธอให้กับ Endfield" "ถ้าอาเดลไฮด์อยากเลือกทางเดินของตัวเอง ฉันเชื่อว่า Endfield อินดัสทรีส์จะเป็นผู้นำทางที่ดีที่สุดของเธอ" M3 ผงะไปอย่างเห็นได้ชัด เฟลมมิ่งเองก็ตะลึงกับการตอบสนองของเธอเหมือนกัน เขารู้ว่า M3 คาดไม่ถึงว่าเขาจะให้ ... คำตอบที่นุ่มนวลและเห็นอกเห็นใจ อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่คิดว่า M3 จะมองตัวเขาแย่แบบนั้นเช่นกัน นี่เป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับพ่อค้าและที่ปรึกษา "เอาล่ะ เฟลมมิ่ง ... บางที คุณอาจใจดีกว่าที่ฉันคิด" คำพูดพวกนั้นทำให้ความมั่นใจของเฟลมมิ่งกลับมา "และนั่นก็เป็นการประเมินบุคคลที่ใจดีที่สุดของคุณตลอดเวลาหลายปีที่เรารู้จักกันมาเหมือนกัน คุณ M3" M3 ถอนหายใจ ดูเหมือนว่าเธอจะแสดงท่าทีผ่อนคลายออกมาได้ในที่สุด "เอาล่ะ คุณอยากให้ Endfield ปฏิบัติกับเธอยังไงล่ะ?" "ตามปกติ" เฟลมมิ่งยิ้มจากก้นบึ้งหัวใจเป็นครั้งแรกในการเจรจาครั้งนี้ "ปล่อยให้เธอทำสิ่งที่อยากทำ เหมือนกับเด็กทั่วไป ปล่อยให้เธอใช้ชีวิต หาเรื่องใส่ตัว เติบโต และทำงานเลี้ยงตัวเอง มันคงจะวิเศษมาก ถ้าเธอได้พบเพื่อนใหม่ๆ และค้นพบเป้าหมายของตัวเธอเอง..." "ทำเหมือนเธอเป็นลูกแท้ๆ ของคุณเลยนะ?" "ฮะ ฉันเนี่ยนะ? สายเลือดของฉันต่ำต้อยเกินไปสำหรับเธอเสียอีก" เฟลมมิ่งทอดสายตาไปมองหน้าต่าง อาเดลไฮด์เริ่มไม่สบายใจแล้วเพราะโอเปอเรเตอร์ Endfield คนอื่นๆ พยายามเข้าไปพูดคุยกับเธอ "แต่ก่อนที่ทาลอส-II จะบีบบังคับให้มนุษยชาติต้องสูญพันธุ์ ก่อนที่ความตายจะขึ้นนั่งบนบัลลังก์อาบเลือด และก่อนที่ราชวงศ์นัคเซเรอร์ใหม่จะปรากฏตัวขึ้นบนดาวดวงนี้ ... เธอก็เป็นแค่เด็กสาวซาร์คัซที่ขี้อายนิดหน่อยเท่านั้น"</>
Voice Lines
เตรียมพร้อมออกปฏิบัติการ 1
เราจะออกเดินทางแล้วเหรอ? เอ่อ ฉัน อ่า ... รอฉันสักเดี๋ยวนะ...
เตรียมพร้อมออกปฏิบัติการ 2
ฉันจำได้ว่าคู่มือปฏิบัติการเขียนไว้ว่า — โอ้ กะ ใกล้เสร็จแล้ว!
กำลังเพิ่มไปในทีม 1
ถึง ... ตาฉันแล้วเหรอ?
กำลังเพิ่มไปในทีม 2
ลาสท์ไรท์ เตรียมตัวโจมตี...! เอ่อ... เรากำลังจะโจมตี ใช่ไหม?
กำลังสลับอาวุธ
ไม่มีปัญหา ตราบใดที่ฉันแข็งแรงพอ
กำลังสลับอุปกรณ์
ว้าว... ฉันไม่เคยเห็นรุ่นนี้มาก่อนเลย... ขะ ขะ ขอฉันดูคู่มือผู้ ผู้ใช้อีกซักรอบก่อนนะ...
การเปิดใช้งานเมทริกซ์ความสามารถ
ฉันจะสู้ต่อ ... ด้วยวิธีของฉันเอง!
การรับชมบันทึกการต่อสู้
ย๊าาา...! ขะ ขะ ขอโทษที! เมื่อกี้มัน ... น่ากลัวไปหน่อยน่ะ...
การเลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์ 1
เลื่อน ... ขั้นเหรอ? *แฮ่ก* จริงเหรอ?! สะ สำหรับฉันเหรอ?
การเลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์ 2
แม่จ๋า ... พ่อจ๋า ... นะ ... หนูทำได้แล้ว...
การเลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์ 3
รับทราบ ฉันจะปูเส้นทางฝ่าฟันเปลวไฟและโลหิตในนามของคุณ และจะไม่มีวันย่อท้ออย่างแน่นอน เอิ่มม... ทำไมคุณถึงดู ... จริงจังแบบนั้นล่ะ?
การเลื่อนขั้นโอเปอเรเตอร์ 4
ฉันรู้ดีว่าฉันสามารถทำประโยชน์ให้ทุกคนได้อีกมาก ถ้าฉันอยู่ที่นี่ พอสัญญากับพวกเซชกาหมดแล้ว คุณจะติดต่อฉันมาก็ได้... อะ โอ้ ไม่นะ! ฉันไม่น่าพูดแบบนั้นเลย! ได้โปรด... อย่าเอาไปบอกคนอื่นนะ...
โอเปอเรเตอร์รายงานตัวเพื่อปฏิบัติหน้าที่
ผู้ประสานงานเซชกา รายงานตัว... ฉันชื่อ... ฉะ ฉันจะบอกว่าโค้ดเนมของฉันคือลาสท์ไรท์... เรียกฉันแบบนั้นก็แล้วกัน...
การยืนรอ 1
ต้องฝึกซ้อมต่อ ฉันต้องควบคุมพลังนี้ให้ได้...
การยืนรอ 2
และฉันหวังว่าการต่อสู้ของเราจะนำพาสันติสุขมานะ
มอบหมายให้กับสิ่งปลูกสร้าง
เข้าใจแล้ว! ฉันต้องพยายามขึ้นอีกสิบเท่า...! ไม่สิ ฉันหมายถึง หนึ่งร้อยยี่สิบเท่าต่างหาก!
การทักทาย 1
Endministrator?! สะ สบะ สบายดีไหม...?
การทักทาย 2
ต้องการให้ช่วยไหม Endmin?
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยตี้เจียง 1
ฉันทำได้ อีกแค่ขีดเดียว ใช่ มั่นใจหน่อยสิ! เฮ้ Endmin...!!! ว ว วัน วัน วันนี้ ... ขะ ขะ ขอ ของหวานอร่อยใช่ไหม?
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยตี้เจียง 2
โอ้ ไม่นะ... คนเยอะมาก... ถ-ถ้าหากมีใครเข้ามาหาฉันล่ะ? ฉันควรไปนอนขดตัวในลัง...
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยตี้เจียง 3
คะ คะ คุณรู้หรือเปล่าว่าเราจะรายงานความเสียหายได้ที่ไหน? ฉัน ... เอ่อ ... พังห้องฝึกซ้อม ... อีกแล้ว ...
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยตี้เจียง 4
เอ่อ... คะ คุณพอจะช่วยฉันสักหน่อยได้ไหม...? ฉันแค่อยากได้ขนมปังกรอบสักหน่อยน่ะ... ฉะ ฉันไม่เป็นอะไรหรอก... ก็แค่ ... หิวนิดหน่อย...
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยตี้เจียง 5
เครื่องเล่นสเตอริโอส่วนตัว กล่องเครื่องมืออเนกประสงค์ ยูนิตเวทพื้นฐาน... เอ่อ แค่รายการช้อปปิ้งน่ะ ที่บ้านเกิดของฉันของพวกนี้หายากมากเลย โชคดีที่ฉันมีเพื่อนที่สำนักงานขนส่ง พวกเขาคอยรับสินค้าให้ฉันตลอดเลย พวกเขาใจดีกับฉันมาก!
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยตี้เจียง 6
Endmin ... ฉันขอ ... แปะใบปลิวบนตี้เจียงได้ไหม? เซชกาให้งานพิจารณาการเลื่อนขั้นฉันมาเยอะมากเลย ถ้าฉันไม่ผ่านเกณฑ์ประเมินละก็ พวกเขาจะให้ฉันกลับไปฝึกพิเศษใหม่น่ะ...
การให้ของขวัญ
Endmin! ได้โปรดรับของขวัญนี้ไว้แทนคำขะ ขอบคุณชั่วกัลปาวสานจากฉันด้วยเถอะ! ฉะ ... ฉันขอโทษจริงๆ... ฉันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี...
การรับของขวัญ
นี่ ... ให้ฉันเหรอ...? คะ คุณแน่ใจนะ Endmin? โอ้พระเจ้า... ฉันคิดว่าฉะ ... ฉันจะเป็นลม...
บทสนทนาแห่งความไว้ใจ 1
ฮิฮิฮิ... Endmin จริงเหรอที่พวกเขามีบ้านที่ทำจากขนมทั้งหมดในนิวแรงค์วู้ด? ฉัน... ขอลาพักร้อนสักสองสามวันเพื่อไปพักที่นั่นได้ไหม? และไม่ต้องกังวล ฉันจะกินให้คุ้มกับเงินที่เราใช้จ่ายไป! โอ้... มะ... มันเป็นแค่โฆษณาเหรอ
บทสนทนาแห่งความไว้ใจ 2
ขอบตาฉันคล้ำเหรอ? อ๋อ ฉันกำลังเรียนเรื่องการปฐมพยาบาลกับการป้องกันโรคในพืชผลขั้นพื้นฐานน่ะ... ก็เลยไม่ค่อยมีเวลานอนซักเท่าไหร่... แต่เรื่องพวกนี้ก็มีประโยช์นะ! การใช้ดาบฟันทุกอย่างเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไม่ได้แก้ได้ทุกปัญหาหรอก! ไม่ได้อย่างแน่นอน! ปัญหาอย่างเดียวก็คือ ... บทเรียนเรื่องเวทฟื้นฟูนี่ยากมากเลย...
บทสนทนาแห่งความไว้ใจ 3
ลาสท์ไรท์ ชั่วโมงแม่มดได้ตั้งโค้ดเนมนี้ให้ฉัน เนื่องจากฉันเป็นนัคเซเรอร์และทำงานเป็นสัปเหร่อที่บ้านเกิด พวกเขาจึงต้องการชื่อที่ "แสดงคุณสมบัติเด่นของผลิตภัณฑ์"... แต่ฉันไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ — ชุดนี้ต่างหาก! และพิธีลาสท์ไรท์เป็นพิธีกรรมที่เคร่งขรึม ซึ่งจัดขึ้นเพื่อผู้ล่วงลับ! ทำไมพวกเขาถึงใช้มันในลักษณะที่น่าหัวเราะแบบนั้นนะ...? Endmin... ขอรบกวนคุณช่วยเขียนจดหมายคัดค้านอีกฉบับให้กับฉันได้ไหม? ได้ไหม?
บทสนทนาแห่งความไว้ใจ 4
คนอื่นๆ เอาแต่หัวเราะที่ฉันปล่อยให้ตัวเอง "หิวข้าว" และฉันเองก็พอจะรู้ว่าทำไม แต่การใช้ความสามารถนัคเซเรอร์โดยกำเนิดของฉันอาจรบกวนคนตายได้ ถึงแม้มีโอกาสแค่เล็กน้อย แต่ฉันก็ไม่ยอมใช้หรอก... ฉันยังไม่เข้าใจทุกอย่างเพราะความซับซ้อนของเวทมนตร์ ฉันก็เลยเลือกที่จะไม่ใช้พลัง นั่นคือแนวทางที่ปลอดภัยที่สุด!
บทสนทนาแห่งความไว้ใจ 5
มีบางอย่างที่ฉันต้องบอกคุณ Endmin และฉันก็ไม่สนด้วยว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ เอาล่ะ คะ คุณต้องรู้นะว่า ... เซชกาประเมินฉันสูงเกินไป! พวกเขาตั้งชื่อฉันว่า "เจ้าหญิงแห่งสนามรบ" โดยที่ไม่ถามอะไรฉันเลย! ฉันไม่อยากโกหกคุณเลย... ขอโทษจริงๆ นะ บางทีฉันน่าจะลาออก อะ อะไรนะ คุณรู้มาตลอดงั้นเหรอ?! แล้วคุณก็ ... โอเคกับเรื่องนี้เหรอ?
สนทนา 1
ฉันหวังจริงๆ ว่าฉันจะสามารถใช้ดาบได้เหมือนกับโอเปอเรเตอร์คนอื่นๆ ทุกคนมีท่าเตรียมพร้อม ท่าฟัน และท่าป้องกันสวยๆ กันทั้งนั้นเลย ฉันพยายามทำตามท่วงท่าของพวกเขา แต่ฉันก็มักจะทำดาบหลุดมือโดยไม่ได้ตั้งใจ ฉันคิดว่าฉันคงทำได้แค่เหวี่ยงดาบอย่างป่าเถื่อนตามสัญชาตญาณแค่นั้นแหละ... อะไรนะ การเหวี่ยงดาบของฉันก็งดงามเหมือนกันเหรอ? ฉะ ... ฉันไม่รู้มาก่อน แต่ ... คุณใจดีมากเลย
สนทนา 2
หลายๆ เผ่าพันธุ์พูดถึงเรื่อง "จิตวิญญาณ" ที่ยังคงเร่ร่อนอยู่หลังความตาย พ่อแม่สอนพิธีสวดภาวนาให้ฉันมากมาย และฉันก็ทำพิธีพวกนี้ทั้งหมดที่สุสานเป็นประจำทุกวัน ฮะ? โอ้ ใช่แล้ว ฉันได้ยินมาว่ามีซาร์คัซประเภทหนึ่งเรียกว่า "ผู้กลับมาเกิดใหม่" มีเรื่องเล่าว่าพวกมันสามารถเข้าสิงและควบคุมซากศพได้ทุกชนิด... เดี๋ยวสิ คุณกำลังพยายามจะเล่าเรื่องผีให้ฉันฟังงั้นเหรอ? ม่ายม่ายม่ายม่าย! ฉันไม่ได้ยินอะไรทั้งน้าน!
สนทนา 3
ทำไมทุกคนถึงชอบแกล้งฉันกันนะ? เด็กๆ แถวบ้านเรียกฉันว่า "ง่ำๆ หม่ำๆ" หรือไม่ก็ "หนูน้อยจอมมึน" ผู้ใหญ่เจ้าหน้าที่ Endfield ก็ชอบตั้งชื่อตลกๆ ให้ฉัน ฉันต้องหาวิธีทำให้ตัวเองดูเป็นผู้ใหญ่กว่านี้... โอ้! มีไอเดียดีๆ แล้ว ฉันแค่ใส่หน้ากากเหมือน Endmin ไง! ฉันดูเป็นยังไงบ้างถ้าใส่หน้ากากนี่ไปคุยกับคนอื่น? อะไรนะ? มันน่ากลัวเกินไปงั้นเหรอ? เฮ้อ... ช่างเถอะ...
สนทนา 4
ฉันเคยไปทดสอบมาตรฐานโอเปอเรเตอร์มาด้วยล่ะ ฉันผ่านเรื่องพละกำลังได้ชิวๆ แต่พอเป็นเรื่องเทคนิค ... กะ ก็ เอาเป็นว่าหัวหน้าเพอริกาให้ฉันสอบผ่านอยู่ดี! ฉันฝึกซ้อมตั้งแต่ตอนนั้น! โอ้ แล้วก็เรื่องคุณลุงที่เอาสัญญาให้ฉันที่เมืองลอยฟ้านั่น... เพอริกาบอกว่าเขาพยายามปกป้องฉัน ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเธอพูดถึงเรื่องอะไร แต่เพอริกาก็พูดถูกเสมอ!
สนทนา 5
เซชกาปกป้ององค์ความรู้เกี่ยวกับซาร์คัซและอุปกรณ์เวทมนตร์มาโดยตลอด แต่ก็มีนัคเซเรอร์เหลือแค่ไม่กี่คนบนทาลอส-II และเทคนิคการต่อสู้มากมายที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคนก็ถูกลืมเลือนไป ตามที่นักวิชาการของเราเคยบอกไว้ มีนัคเซเรอร์ไม่น้อยเคยต่อสู้ในสนามรบของเทอร์รา... และพวกเขาก็ยืนหยัดในสงครามด้วยการดูดซับพลังของสหายร่วมรบ... ฉันไม่คิดว่าเราต้องทำแบบนั้นอีก ใช่ไหม? ฉันมีออร่าความเย็นที่ฉันแทบจะควบคุมไม่ได้ ความเย็นที่จะรั่วซึมออกมาจากตัวฉันถ้าไม่ระวังตัว ยังไงก็เถอะ มันก็เป็นพลังที่ฉัน ... ฉันคุ้นเคยมากกว่า
หัวข้อ: พรสวรรค์และพลังงาน
ครูฝึกเซชกามัมเคยบอกฉันว่านัคเซเรอร์ที่เก่งกาจสามารถใช้เวทมนตร์ควบคุมน้ำแข็งได้ และฉันก็ไม่ได้เก่งกาจแบบนั้นเพราะความเย็นที่ทะลักออกมาจากตัวฉัน แต่ฉันก็เก่งมากเรื่องการฟังเสียงคนตาย ข้อเสียก็คือมันทำให้ฉันรู้สึกหิวข้าวมาก... ฉันไม่เป็นอะไรหรอก ฉันแค่เผาผลาญอาหารได้เร็วมาก อันที่จริง ฉันกินของว่างช่วงเที่ยงคืนมาสักพักแล้ว แต่ฉันก็ยังน้ำหนักลดลงอยู่ดี... เอ่อ Endmin ... ทุกคนกำลังมองฉันอยู่งั้นเหรอ?
หัวข้อ: อุปกรณ์การต่อสู้
คุณไม่ค่อยเห็นเสื้อผ้าที่เหมือนกับชุดของฉันเหรอ? มันเป็นชุดต้นแบบจากชั่วโมงแม่มด พวกเขาอยากให้ฉันใส่ชุดนี้ระหว่างต่อสู้เพื่อรวบรวม ... เอ่อ ... ข้อมูลการทดสอบละมั้ง? แต่ฉันก็ไม่ค่อยเก่งเรื่องการต่อสู้ สงสัยจริงๆ ว่าทำไมพวกเขาถึงจ้างให้ฉันทำงานนี้... แต่ถึงยังไงชุดนี้ก็สวยดีนะ! ทั้งเบา ทนทาน และเป่าผมให้แห้งหลังจากอาบน้ำได้ด้วย! แต่คู่มือผู้ใช้สำหรับโหมดต่อสู้เป็นหนังสือเล่มหนามาก และแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะจดจำได้ทุกสิ่งทุกอย่าง...
หัวข้อ: ผู้จากไป
ฉันจำทุกคนที่ถูกฝังในสุสานที่ครอบครัวของฉันดูแลได้ — ผู้สูงอายุ เด็กทารกผู้อาภัพ ทหารรับจ้างจากต่างเมือง คนแปลกหน้าที่เป็นโรคหิน... แต่ละคนต่างก็มีความปรารถนาครั้งสุดท้าย ในระหว่างพิธี ผู้ที่มาร่ำลาก็จะกล่าวถึงความปรารถนานั้นออกมาอย่างชัดเจน และภายใต้คำกล่าวของพวกเขา ... ฉันสัมผัสได้ถึงสิ่งที่ผู้ล่วงลับปรารถนาอย่างแท้จริง พวกเขาไม่ได้ขอให้ใครทำตามความปรารถนาของพวกเขา — พวกเขาเพียงแค่ต้องการให้มีคนรับฟังเท่านั้น การจดจำความปรารถนาของพวกเขาเป็นสิ่งเดียวที่ฉันสามารถทำได้ ดังที่แม่ของฉันกล่าวไว้ว่า ความปรารถนาที่คงอยู่เป็นหลักฐานว่าพวกเขาเคยมีชีวิตอยู่
หัวข้อ: เซชกา
ชั่วโมงแม่มดต้องปรับแต่งชุดต่อสู้ของฉันเป็นครั้งคราว ฉันก็เลยต้องไปที่เมืองลอยฟ้าอยู่บ่อยๆ พอเซชกาอยู่ห่างจากเมืองอื่นๆ พอสมควรแล้ว พวกเขาจะถอนสิ่งปลูกสร้างท่องเที่ยวกลับและทั้งเมืองจะกลับมาเงียบมากๆ กองคาราวานที่บอกฉันเรื่อง Endfield เคยพูดไว้ว่าเซชกาที่ล่องลอยไปทั่วทาลอส-II นั้นเต็มไปด้วยทหารรับจ้างและผู้ใช้เวทมนตร์ เป้าหมายของพวกเขาก็คือการเชื่อมต่อและสนับสนุนชุมชนซาร์คัซทั่วโลก แต่ ... ถ้าจะให้ฉันพูดตรงๆ ละก็ พวกเขาไม่ค่อยเหมือนพวกการกุศลหรอก แต่เหมือนองค์กรที่จ้องแต่จะหาผลกำไรมากกว่า...
หัวข้อ: โชคชะตา
พ่อบอกว่า TGCC ขุดบ่อน้ำหลายแห่งที่บ้านเก่าของพวกเราเมื่อหลายปีก่อน แต่ผู้บริหารระดับสูงของเจ้าหน้าที่ Endfield เพิ่งบอกฉันว่า Endfield เป็นผู้นำโครงการทั้งหมด! หลังจากที่เราสามารถเข้าถึงน้ำได้ ก็มีครอบครัวหลายครอบครัวเข้ามาอาศัยอยู่ หลังจากนั้น คาราวานก็เริ่มมาเยี่ยมเยียนสถานที่ของเรา หนึ่งในพวกเขาบอกว่าฉันสามารถลองเสี่ยงโชคที่เซชกาได้ และนั่นคือวิธีที่ฉันได้พบกับทุกคนที่ Endfield บางทีนี่อาจเป็นฝีมือโชคชะตา?
หัวข้อ: "เพื่อน"
มันเริ่มขึ้นเมื่อฉันยังเป็นเด็กหญิงตัวเล็กมาก ฉันได้ยินเสียงพูดกับฉันเป็นครั้งคราว เธอฟังดูเหนื่อยและอ่อนล้า และคงจะนอนหลับเกือบตลอดเวลา ไม่มีลูกคนใดของเธอได้ฝังไว้ในสุสานของเราเลย ฉันเชื่อว่าพวกเขาอยู่ไกลออกไปทางเหนือ... และเมื่อใดก็ตามที่ฉันหิว เธอจะกอดฉันไว้แน่นและปลอบโยนฉัน แต่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เธอนอนหลับนานขึ้นเรื่อยๆ และเสียงของเธอก็ดูอ่อนแรงยิ่งกว่าเดิม ฉันหวังจริงๆ ว่าเราจะช่วยอะไรเขาได้บ้าง...
ตรวจพบทรัพยากร/ของสะสม 1
ฉันมองเห็นทรัพยากรอยู่ตรงนั้น... เราไปเก็บมาเลยดีไหม?
ตรวจพบทรัพยากร/ของสะสม 2
นั่นดูเหมือนสิ่งที่น่าสนใจ... ถ้าไม่ได้ตาฝาด...
ตรวจพบพื้นที่ตกสำรวจ
ชุดต่อสู้ของฉันกำลังตอบสนองบางอย่าง มีอะไรผิดปกติอยู่ทางนั้นงั้นเหรอ?
พบศัตรูที่ทรงพลัง
ระวัง! ศัตรูตัวนั้นดูแข็งแกร่งมากเลย!
การขุดเหมือง 1
คนที่คละ คลังแสง... จะไม่บ่นเรื่องนี้ ใช่ไหม?
การขุดเหมือง 2
ให้ฉันจัดการเอง ฉันแกร่งจะตาย
การเปิดลัง
ว้าววว... ฉันไม่เคยเห็นของดีแบบนี้มาก่อนเลย...
การครอบครองออริลีน
สวยจริงๆ... โอ้ ขอโทษ! รวบรวมเสร็จแล้ว!
กำจัดไบลท์เสื่อมสลาย
ฉันหวังว่าคงไม่ได้ทำของสกปรกนั่นหกไปทั่วหรอกนะ
พัก
มีใครอยากดื่มอะไรเย็นๆ ไหม ฉันทำให้เย็นได้นะ...
การใช้งานเชิงยุทธวิธี 1
ให้ฉันช่วยคุณเถอะ!
การใช้งานเชิงยุทธวิธี 2
ฉะ ... ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว...
การเตือนเพื่อนร่วมทีม
ระวัง! อันตราย!
ได้รับบาดเจ็บ
ลืมตาไว้...! ฉันจะมาตายที่นี่ไม่ได้...
0 HP
ต้องปกป้องพวกเขา...
ให้กำลังใจทีม 1
นั่นมัน... เจ๋งมาก...
ให้กำลังใจทีม 2
ทุกคนสุดยอดมาก!
ตอบสนองต่อการให้กำลังใจ 1
ขะ เขินนะ!
ตอบสนองต่อการให้กำลังใจ 2
ทะ ทุกคนทำสำเร็จแล้ว!
เริ่มต้นการต่อสู้ 1
ให้ฉันจัดการเอง!
เริ่มต้นการต่อสู้ 2
มะ มาพยายามให้เต็มที่กันเถอะ ทุกคน!
ชัยชนะในการต่อสู้ 1
ฉันหวังว่าคงไม่ได้ทำให้ชุดต่อสู้พังหรอกนะ...
ชัยชนะในการต่อสู้ 2
เป็นจริงได้ด้วยเทคโนโลยีล่าสุดจากเซชกา! อ๊ะ... ฉันเลิกนิสัยนี้ไม่ได้ซะที...
ชัยชนะในการต่อสู้ 3
ระ เราทุกคนทำได้ดีแล้ว!
ชัยชนะในการต่อสู้ 4
ทุกคนปลอดภัยไหม...? โอ้... ดีจังที่ยังไม่ตาย...
พ่ายแพ้จากการต่อสู้
ฉะ-ฉันขอโทษ! เป็นความผิดของฉันเอง! ฉันจะ... จะแก้ไขให้เอง เรามาลอง... กันอีกครั้งดีไหม
โจมตีพิฆาต 1
สวิง... ครั้งสุดท้าย!
โจมตีพิฆาต 2
บดขยี้แกซะ!
ทักษะการต่อสู้ 1
หนาวหน่อยนะ
ทักษะการต่อสู้ 2
ปล่อยให้หิมะแข็งตัว
ทักษะการต่อสู้ 3
พลังเยือกแข็ง จงฟังข้า
ทักษะคอมโบพร้อมใช้งาน 1
เดี๋ยวฉันเก็บกวาดเอง!
ทักษะคอมโบพร้อมใช้งาน 2
ฉันพร้อมแล้ว!
การใช้คอมโบ 1
โดนน้ำแข็งกัดไปซะ!
การใช้คอมโบ 2
นี่คงหนาวหน่อยนะ!
ท่าไม้ตาย 1
โปรดหยุดต่อสู้กัน...
ท่าไม้ตาย 2
แกไม่รอดแน่!
อัลติเมท 1
พลังสูงสุด เปิดใช้งาน!
อัลติเมท 2
หลุมศพของแกถูกขุดไว้แล้ว!
อัลติเมท 3
มีอะไรจะสั่งเสียไหม
Voice Actors
Chinese
Wu Tong
English
Amber Hood
Japanese
Shiraishi Haruka
Korean
Lee I-ro