โมเดลที่หยิบมาเล่นในมือสมัยเด็กๆ ครั้งหนึ่งเคยได้รับไออุ่น จากความหลงใหลและความใฝ่ฝันจนร้อนผ่าว แม้จะถูกสร้างขึ้นอย่างเรียบง่าย และทำจากวัสดุทั่วไป แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้เด็กน้อยเชื่อว่า จักรวาลอันไร้ขอบเขตนั้น เป็นเพียงลูกทรงกลมเล็กๆ ในฝ่ามือ มันได้วาดมุมหนึ่งของจักรวาลให้กับเด็กน้อย และถูกทิ้งไว้ที่หัวเตียงในวัยเด็กตลอดไป "ต่อมาเมื่อฉันก้าวเข้าสู่กาแล็กซี ห่างไกลจากบ้านเกิด... เมื่อมองผ่านหน้าต่างรถไฟ บ้านเกิดก็กลายเป็นภาพเล็กจิ๋วอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด"