Ever-Glorious Magical Girl

ในคืนก่อนปิดดีล นักธุรกิจต่างก็ระมัดระวังเป็นพิเศษ บรรดาบอดี้การ์ดที่คอยเฝ้าระวัง ต่างก็กวาดตามองหาความผิดปกติในฝูงชน หากต้องการแฝงตัวปฏิบัติหน้าที่ ในย่านที่เต็มไปด้วยความหรูหราฟุ้งเฟ้อแห่งนี้ สาวน้อยเวทมนตร์ทุกคนจะต้องระวังตัวอย่างมาก "แค่นี้ไม่ยากสำหรับคณะละครสาวน้อยเวทมนตร์อย่างพวกเราหรอก" หลังถอดชุดไอดอลและคลายผมที่จัดทรงไว้อย่างประณีต เหล่าสาวน้อยเวทมนตร์ก็ปลอมตัวกลืนไปกับฝูงชนในพริบตา และแฝงตัวอยู่ในเมืองตามแผนที่วางไว้ได้แล้ว ใต้แสงไฟสลัว กิ๊บติดผมสีลูกกวาดบนศีรษะ คือสัญลักษณ์ระบุตัวตนของพวกเธอ "เข้าประจำที่ร้านกาแฟเรียบร้อย" "เข้าประจำที่สี่แยกเรียบร้อย" "เป้าหมายปรากฏตัว" ... "พวกเราคือ... ทูตส่งสารผู้ปกป้องความดีงามทั้งปวง!" "นั่นพวกเธอ! พวกสาวน้อยแรงมหาศาล!" ในหมู่ผู้ต้องสงสัยที่กำลังวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน สมาชิกคนหนึ่งโอดครวญออกมาด้วยใบหน้าบวมช้ำ "...ตอนนี้พี่ใหญ่ก็ถูกจับไป จนกลายเป็นผลงานชิ้นโบแดงแล้ว!" เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า กิ๊บติดผมก็เริ่มมีความหมายที่แท้จริงว่า "เหรียญตรา" สาวน้อยเวทมนตร์บางคน จะเพิ่มลูกปัดชิ้นใหม่ลงบนกิ๊บหลังจากทำภารกิจสำเร็จ เครื่องประดับแห่งเกียรติยศที่ดูทันสมัยเช่นนี้ จึงยิ่งเป็นที่ชื่นชอบของพวกเธอมากกว่าเดิม

สาวน้อยเวทมนตร์เป็นตัวแทนของความปรารถนาอันงดงามของ Planarcadia แต่พวกเธอกลับเป็นผู้ที่อยู่ใกล้ชิดกับความชั่วร้ายที่สุด จินตชนที่แปลกประหลาดและอันตราย สถานที่เกิดเหตุฆาตกรรมที่น่าสะอิดสะเอียน อาชญากรตัวร้ายหัวรุนแรงที่คลุ้มคลั่ง... ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่พวกเธอต้องเผชิญในแต่ละวัน หลังจากการทำงานหนักมาทั้งวัน ถุงมือสีขาวบริสุทธิ์ของพวกเธอ ก็เปรอะเปื้อนคราบสกปรก ฝุ่น และรอยเลือด แต่พวกเธอก็ยังต้องรักษารอยยิ้มเอาไว้ "ขอล่ะ เธอเป็นสาวน้อยเวทมนตร์นะ จะมาทำหน้าอมทุกข์คุยกับฉันได้ยังไง?" "นี่มันสาวน้อยเวทมนตร์ในการ์ตูนนี่นา! เธอกำลังทำงานอยู่เหรอ? งั้นก็ใช้เวทมนตร์ให้ฉันดูหน่อยสิ!" "มีประโยชน์อะไรกัน? พวกเธอก็แค่มีไว้ประดับฉากเท่านั้นแหละ" ... ความเศร้าและความสิ้นหวัง จะกลืนกินความตั้งใจเดิมของสาวน้อยเวทมนตร์ ตามเรื่องเล่าประจำเมืองที่แพร่หลาย พวกเธอจะออกจากทีมอย่างกะทันหัน และหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ก่อนกลายเป็นปีศาจที่ไล่ล่าสังหารพวกพ้อง แต่นอกเหนือจากเรื่องเล่าลือที่ไร้การพิสูจน์เหล่านั้น ก็มีเรื่องราวอันน่าเศร้าเกี่ยวกับสาวน้อยเวทมนตร์อยู่มากมาย "สาวน้อยเวทมนตร์ที่ออกจากทีมเพราะบาดเจ็บ ร้องไห้สะอึกสะอื้น แล้วดื่มเครื่องดื่มสูตรพิเศษให้กับถุงมือของตัวเองแก้วแล้วแก้วเล่า!" คนเขลาผู้เมามายเล่าเรื่องตลก "เพราะเบบี๋ดิจิทัลของเธอ ตายก่อนวัยอันควรอีกแล้วน่ะสิ!" เบบี๋ดิจิทัลตัวนั้นชื่อว่า "Dodo" เป็นสิ่งที่หัวหน้าทีมผู้สละชีวิตทิ้งไว้ให้ และบนข้อมือของเธอ ก็คือป้ายหลุมศพที่อีกฝ่ายทิ้งไว้ให้สาวน้อยเวทมนตร์คนนั้น

เวทมนตร์ของสาวน้อยเวทมนตร์ มาจากพลังปรารถนาของผู้คน เพื่อรักษาการสนับสนุนจากผู้คนเอาไว้ สาวน้อยเวทมนตร์จึงมักจะทำงานเป็นไอดอลบนเวทีไปด้วย แต่ Planarcadia ก็ไม่เคยขาดแคลนความบันเทิงแบบใหม่ๆ แม้จะเป็นภาพลักษณ์สุดคลาสสิกที่ฮิตติดลมบนมาหลายปีก็ตาม ดังนั้นเพื่อดึงดูดความสนใจ สาวน้อยเวทมนตร์เองก็ต้องปรับตัวเช่นกัน เข้าร่วมทีมไลฟ์สตรีม คอลแลบกับผลงานที่กำลังฮิต ปล่อยเพลงที่เข้าถึงง่ายและฮิตติดหูยิ่งกว่าเดิม... แต่ผู้ชมด้านล่างเวที ยังคงรอคอยอะไรที่มากกว่านั้น ความเศร้าที่มากขึ้น ความสุขที่มากขึ้น ความรักที่มากขึ้น... สรุปคือ ห้ามทำให้พวกผู้ชมรู้สึกเบื่อเด็ดขาด ในเหตุไม่คาดฝันครั้งหนึ่ง สาวน้อยเวทมนตร์ที่กำลังแสดงอยู่ ได้ปกป้องผู้ชมในโรงละครจากการโจมตีของจินตชนชั่วร้าย ซึ่งมันก็ได้สร้างผลลัพธ์ที่เหนือความคาดหมายขึ้นมา จากนั้นอีสเตอร์เอ้กในการแสดงที่คล้ายกันก็ค่อยๆ เริ่มเป็นที่นิยม พลังชั่วร้ายที่แสดงโดยสาวน้อยเวทมนตร์หนึ่งกลุ่ม พลันบุกเข้ามาขัดจังหวะการแสดง แล้วก็ถูกสาวน้อยเวทมนตร์อีกกลุ่มเอาชนะไปได้ "พวกเธอจะปกป้องพวกเรา ด้วยปืนบาซูก้าเวทมนตร์ ด้วยเลเซอร์หัวใจเวทมนตร์..." ดวงตาของผู้ชมด้านล่างเวที เปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง เสียงหัวเราะไม่อาจหยุดลง ความสุขไม่อาจหยุดพัก กระโปรงของเหล่าสาวน้อยหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่งเรี่ยวแรงสุดท้ายมลายสิ้น เมื่อจบการแสดง ผู้คนต่างจากไปด้วยความปลาบปลื้ม พร้อมรอคอยอย่างกระหายต่อความ "ปิติสุข" ในครั้งถัดไป

คณะละครสาวน้อยเวทมนตร์ได้ให้คำมั่นกับชาว Planarcadia ว่าจะมาจัดการคดีอาชญากรรมทุกคดี ภายในสิบห้านาที สำหรับเหล่าสาวน้อยเวทมนตร์แล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องยาก แต่บางครั้ง คำสัญญาเช่นนี้กลับกลายเป็นเรื่องสนุกสนาน ที่ใช้เล่นตลกกับพวกเธอเสียเอง "ไม่คิดว่าจะมากันจริงๆ แฮะ! ถ่ายรูปหมู่หน่อยมั้ย? เหล่าทูตส่งสารแสนสวยทั้งหลาย!" การวิ่งที่ไร้จุดหมายทำให้สูญเสียพลังงาน การปกป้องที่ไม่ได้รับความเคารพ ทำให้คำสัญญาสึกกร่อน รองเท้าบูตที่ออกแบบมาให้เบาสบาย และสะดวกต่อการไล่ล่าศัตรู กลับหนักอึ้งขึ้นเพราะความท้อแท้ของพวกเธอ "เพื่อไม่ให้พลาดเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่แท้จริง และเพื่อช่วยเหลือผู้ที่กำลังตกอยู่ในอันตรายจริงๆ พวกเราจะยังคงวิ่งต่อไป" หัวหน้าคณะละครประกาศ "แต่ฉันก็ไม่คิดจะปล่อยพวกที่เล่นตลกกับคำสัญญาของพวกเราไปง่ายๆ หรอกนะ" ผู้ที่ละเมิดสัญญามีความผิดเทียบเท่ากับการทรยศ เหล่าสาวน้อยจึงร่ายมนตร์ลงบนรองเท้าของพวกเขา เช้าวันถัดมา บนถนนใน Planarcadia ก็ปรากฏกลุ่มคนที่ออกมาวิ่งพล่าน พวกเขามีสีหน้าหวาดผวา แต่กลับวิ่งอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย และจะหยุดเพื่อช่วยเหลือผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือเท่านั้น... นั่นคือเวทมนตร์ที่เรียกว่า "คำสัญญา" และเป็นคำปฏิญาณแรกเริ่มของสาวน้อยเวทมนตร์ทุกคน